آمار بازدیدکنندگان سایت

01820695
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
860
1342
4983
18896
18176
1820695

آی‌پی شما: 107.23.176.162
امروز: ساعت

نقش دولت آمر و دولت عامل و دولت مقصر در کاهش مساحت جنگل ها

 

 

در بین عوامل تخریب جنگل ها تاکنون به طور پیوسته انسان رتبه اول را در تخریب دارا بوده است.

نقش دولت آمر و دولت عامل و دولت مقصر در کاهش مساحت جنگل ها

 

در بین عوامل تخریب جنگل ها تاکنون به طور پیوسته انسان رتبه اول را در تخریب دارا بوده است. در بین انسان ها دولتی های معزز سرآمد بوده و عامل بیشترین میزان تخریب و کاهش جنگل هستند.

سمنانی ها دو نشانه را با یک تیر زدند اما چشم های فرو بسته نمی خواهد وجه مجسمی از روند کاهش مساحت جنگل را در بحث شبکه انتقال آب دریای خزر و جاده اختصاصی آن ببیند ! عرض نوار باریک جنگل های هیرکانی ۵ تا ۷۰ کیلومتر است و در خوشبینانه ترین وضعیت، با احداث جاده و خط انتقال ۲۰۰ هکتار از مساحت جنگل های هیرکانی کاهش می یابد

خجالت نکشید ! با چشمان باز ببینید که چگونه دولت ها و دولتی ها به عنوان عامل تخریب جنگل ها ایفای نقش می کنند و اعتراف کنید که جنگلبان ها همیشه در حفظ جنگل و کاهش مساحت آن تنها بوده اند.

دولت ها در مواردی مانند واگذاری های غیرضرور اراضی ملی – اجرای طرح ها و پروژه های مختلف - انتقال آب و برق و گاز و نفت و جاده – دستور فروش اراضی واگذار شده و مصرف ثمن بخس درآمدهای حاصل از آن در دیگر بخش ها، گاهی در نقش آمر و گاهی در نقش عامل و مجموعا به دلیل عدم نظارت مؤثر مقصرند !

اینکه انتقال آب از دریای خزر فراتر از مخالفت محلی، مخالفینی یکپارچه در سطح ملی دارد، نتیجه بدترین شکل مدیریت اجرای طرح های سدسازی و انتقال آب تا مدیریت بسیار بد در بهره برداری از اجرای اینگونه طرح ها است.

حفظ آبادی ها در گرو وجود آب و خشکسالی ها همیشه بهانه مهاجرت بود. اما ایجاد آبادانی از طریق انتقال آب در هیچ نقطه ای از نقاط کشورهای توسعه یافته جهان، به این دلیل مرسوم نیست و فاقد سابقه است که اساسا کسب چنین توسعه و آبادانی مغایر با ضوابط ملی آمایش سرزمین و کلا ناپایدار است.

اگر انتقال آب دریا برای جبران کمبود آب شرب و مانع از مهاجرت یا کوچ اجباری گردد، تصمیمی اجتناب نا پذیر و در عین حال مطلوب است و به غیر آن هرگونه انتقال آب چه از دریاچه بسته و چه از دریای آزاد، هرگز نمی تواند توجیه اقتصادی داشته باشد و آن کار یا اقدام نیز شأن و منزلت کارشناسی داشته باشد.

تلاش مرموزی در انکسار مقاومت های این ملت دیده می شود ! سیست های اقتصاد مقاومتی نیز در این تلاش عبث شکسته می شود، زیرا ۴۰۰۰ میلیارد تومان باید در بحرانی ترین وضعیت مالی کشور هزینه شود تا پس از ۵ سال آب زراعی برای توسعه باغات و زراعت در کویر سمنان اختصاص یابد ! چگونه کسب چنین توسعه ای می تواند پایدار باشد.

همیشه این ملت در بین خود ساده لوحانی داشته که به جای شور کردن خیار، خیار شور بکارند !!!

همه کارشناسان اتفاق نظر دارند که صنعت باید در کنار دریا استقرار یابد و در کشورهای توسعه یافته، صنعت حتی در قلب شهرهای ساحلی استقرار می یابد، اما در ایران تاکنون با نظر ناکارشناسی سازمان حفاظت محیط زیست، هیچ صنعتی در سواحل استقرار نیافت، حتی کشور قادر نشد در سواحل جنوبی نسبت تراکم جمعیت بسیار پایین ناحیه مکران را از طریق توسعه سرمایه گذاری بهبود ببخشد !

هزینه فایده انتقال آب از دریای خزر را چگونه می توانند اقتصادی توجیه کنند و برای آن کسب فایده ملی بنویسند و از درآمد نفت به شدت تحت تحریم و دیگر منابع درآمدی ملی باید برای اینگونه طرح های آبکی هزینه کنند.

دولت و سازمان به ظاهر حافظ محیط زیست فعل و انفعالات مکانیکی و فرایند تخریب در محیط طبیعی و طول مدت اجرای طرح و فرسایش خاکی که تا تثبیت فعل انفعالات برای اراضی پایین دست، تخریب مضاعف ایجاد می کند را مجسم کند !  در حالیکه یک ریال اعتبار برای احیا و توسعه جنگل های هیرکانی اختصاص نداده است و اقدام به انتقال آب از دریای خزر با دوره احداث و همچنین دوره برگشت سرمایه بسیار طولانی را مدبرانه نداند و نباید تدبیر نپندارد ! آیا بنا دارد ته مانده امید مردم را به یأس تبدیل کند ؟

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 37 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم