آمار بازدیدکنندگان سایت

01771291
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
899
1484
6457
15206
26516
1771291

آی‌پی شما: 100.24.46.10
امروز: ساعت

تولید سرمایه انسانی آینده پویی ساختار تشکیلاتی است

به بهانه مرور خاطرات سال ۸۴ در شب گذشته، امروز با ملاحظه به شکاف بین آموزه های کلاسیک و آموزه های اجرایی «کسب تجربه» به یک غفلت در نظام اداری و

 

 

تولید سرمایه انسانی آینده پویی ساختار تشکیلاتی است.

به بهانه مرور خاطرات سال ۸۴ در شب گذشته امروز با ملاحظه به شکاف بین آموزه های کلاسیک و آموزه های اجرایی «کسب تجربه» به یک غفلت در نظام اداری و اثرات آن که امروزه یک آسیب شناخته شده جدی محسوب می شود اشاره کنم.

حاشیه های قانون بودجه سالیانه وجه مجسمی از ضعف بودجه ریزی در کشور است و نظام اداری نتوانست نیروسازی کند !

در فرایند رسیدگی و تصویب قانون بودجه کشور همه آگاهان جامعه این توجه را دارند که به یُمن تحریم اقتصادی فروش نفت و در آمد حاصل از آن با کاهش در خور توجه مواجه است، اما مقامات مجلس باید این توجه را داشته باشند، در حالیکه کشور در فرایند بهبود تولید داخلی و تحرک و رونق اقتصادی قرار ندارد، نباید در بودجه بندی برای افزایش درآمد مالیاتی و عوارض قانونی خیز بردارند.

اگر کسی شک کند که اقتصاد مسئله اول کشور است باید در میراث داری او شک کرد.

انقلاب اسلامی را با سایر انقلاب‌ها در جهان به این جهت یاید متفاوت دانست، که برای احیای دین قیام کرد تا در سایه آن، دنیای مردم نیز تأمین شود. اما با وصف این همه توجه به احیای دین از طریق ایجاد نهادهای رسمی و غیر رسمی و اختصاص بودجه مناسب  برای آنها، نه تنها دین مردم احیا نشد، بلکه به شدت تحت تأثیر تهاجم فرهنگی - فساد گسترده مالی - کوج فراملی فرزندان مقامات، قرار دارد و با شتابی بسیار خطرناک باورهای مردم را در ورطه تشکیک قرار می دهد.

انقلاب و خون شهدای آن، میراث گرانسنگی است که در دستان لرزان «نظام اداری» دولتی های ناتوان است، چرا این همه غفلت شده و با وجود این همه آسیب های به وجود آمده، کسی توجه به رفع آسیب ها ندارد ! یعنی واقعا باید در میراثداری آنها شک کرد ؟

در سال ۸۴ به عنوان مدیر کل منابع طبیعی غرب مازندران خدمت می کردم. در جلسه شورای اداری ابتدای سال عضوی سه بار با فواصل زمانی در مورد پرداخت اضافه کار صحبت کرد و من پاسخ دادم فعلا بودجه سالیانه ابلاغ نشد و اداره کل با تنخواه گردان اداره می شود. اما این نکته تلنگری بود که یک سوال بودجه ریزی و مالی را مطرح کنم و متوجه شدم همکار من آگاهی لازم را از فرایند ابلاغ و تخصیص بودجه و همچنین تشخیص، تعهد، تسجیل و صدور حواله و تکلیفات ندارد، یعنی آموزش های ضمن خدمت برای اشتغال در یک پست حاکمیتی ناکافی است ! و پس از آن تصمیمی بی سابقه در اینده پویی ساختار تشکیلاتی گرفتم !

دستور دادم کارکنان دارای مدارک فوق لیسانس در إدارات منابع طبیعی شهرستان و نظارت طرح ها را به اداره کل منتقل کنند. سپس گفتند چه شغلی برایشان در نظر گرفتید گفتم هیچ شغلی ! آنها را بر حسب علاقمندیشان بین ادارات ستادی اداره توزیع کنید به نحویکه هر ماه در یک اداره باشند و روسای اداره ستادی را مکلف به ارائه اطلاعات مورد درخواستشان کردم !

این اقدام بی سابقه خیلی سؤال بر انگیز بود که معاونین و روسای إدارات و کارکنان چند نیروی با سواد و خوب و فعال را در دالان های یک اداره کل سر گردان ببینند و طبعا باید پاسخی برای واکنش های بد تا خوب زیر مجموعه می داشتم !

خاطره ام را با این بیان پایان می دهم که یکی از روزها یکی از این نیروهای خوب با وقت قبلی در دفترم حضور یافت و گفت آقای مهندس من چه کاره ام ! ما در بین کارکنان خیلی تحقیر شدیم ! ناراحت کننده بود ! اما به روی خودم نیاوردم ! گفتم مهندس ایام حکم مأموریتتان کاهش یافت، گفت، نه ! گفتم معاونت فنی برایتان حکم نشانه گذاری زده است ؟ گفت بله ! گفتم مبلغ اضافه کاریتان را معاونت برنامه ریزی کاهش داد گفت، نه !

گفتم شما فکر کردی که من در پایان هر ماه از شما امتحان نمی گیرم که در فلان اداره چه کردی و رییس آن اداره و کارکنان به تو چه گفته اند ! گفتم شش بعد رئیس اداره هستی ! اما رئیسی که از ملی شدن جنگل ها و مراتع و سیاست های اجرایی در جنگلداری و مرتعداری و واگذاری اراضی و طرح و برنامه و بودجه و... می داند.

اکنون پس از ۱۵ سال همه آنها دارای سمت های مختلف حاکمیتی هستند و صاحب دانش و تجربه اجرایی و اما البته باید بدانیم که پویایی یک جریان انقطاع پذیر است و اگر مسمر نباشد و قطع شود آستانه بروز و ظهور آسیب خواهد بود.

از این رو انتظار دارم این سرمایه های انسانی بتوانند لاینقطع و مستمر با شاخص آینده پویی، ارزش سرمایه اجتماعی کشور را ارتقا دهند،تا دستاوردهای حفظ احیا توسعه اصلاح و بهره برداری از جنگل ها و مراتع و سایر منابع با اهمیت خدادادی و طبیعی برجسته شود.

مقامات کشور در مورد این غفلت بزرگ «عدم نیروسازی برای آینده» باید جبران مافات کنند، تا در نظام اداری توانایی نیروسازی برای آینده بوجود آید، تا خدمات دولتی آسان و ارزان به مردم ارائه گردد و دین و دنیای آنها احیا و تأمین شود.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 40 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم