آمار بازدیدکنندگان سایت

01771042
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
650
1484
6208
14957
26516
1771042

آی‌پی شما: 100.24.46.10
امروز: ساعت

خودکفایی از آرزو تا اراده

این ضرب المثل را شنیده ایم که می گوید، دست ما خالی و خرما بر نخیل ! این ضرب المثل را به این دلیل انتخاب کردم که متوجه شویم خودکفایی دور از ذهن نیست

 

 

خودکفایی از آرزو تا اراده

این ضرب المثل را شنیده ایم که می گوید، دست ما خالی و خرما بر نخیل ! این ضرب المثل را به این دلیل انتخاب کردم که متوجه شویم خودکفایی دور از ذهن نیست، اما این ملت در راستای بهبود معیشت خود در خصوص خودکفایی، مدیریتی توام با تدبیر را تجربه نکرده است.

دانش آموختگان بخش کشاورزی و منابع طبیعی بیکارند و بسیاری از اراضی زراعی و باغی به دلیل عدم صرفه اقتصادی و یا حمایت های لازم رها شده اند و به طور واضح و آشکار مبارزه با زمینخواری راه به جایی نبرده است و خوش نشینی اراضی کوهستانی را می بلعد و اراضی حریم شهرها فدای توسعه شهری می شود و اما متولی بخش کشاورزی به هر دلیل نمی تواند در این کشور هفت اقلیم الگوی کشت را به اجرا بگذارد.

چرا متولی بخش کشاورزی نمی تواند از ظرفیت های بخش منابع طبیعی به همان نحو که به لحاظ علمی این بخش پشتیبان بخش کشاورزی است، برای خود کسب پشتیانی در فرایند تحول و تنوع و تحرک در فعالیت ها پشتیبان بسازد ؟ حتی در اجرای قانونی مانند ماده ۵۴ قانون رفع موانع تولید رقابت پذیر...، زراعت زیر اشکوب بهانه مخالفت می شود.

چرا متولی بخش کشاورزی نمی تواند با وصف اینکه نتایج پژوهش مجموعه پژوهشگران و محققین و تجربه اجرایی بسیاری از کشورها، مبتنی بر کشت گلخانه ایست، کشت گلخانه ای را ترویج کند و به هر دانش آموخته دو تا سه هزار متر زمین در حاشیه شهرها اختصاص دهد، تا کشاورزی دانش بنیان ادامه یابد  ؟ آیا ابزار قانونی ندارد ؟ یا تدبیر در اقدام و اجرا و رفع موانع !

متولی بخش کشاورزی و منابع طبیعی کشور به دلیل ناتوانی در استفاده از مدیران مدبر باید شرمنده باشد که استان های شمالی با وصف اینکه بیش از کشور هلند، شرایط توسعه کشاورزی و منابع طبیعی هلند را دارند، حتی با فرزندان دانش آموخته خود با شرایط کشورهای افریقایی و آسیایی کشاورزی می کنند !!!

چرا متولی بخش کشاورزی مراحل تولید را در کاشت و داشت و برداشت خلاصه می کند و به بازار رسانی انواع تولیدات التفات ندارد و تضمین خرید را در تعدادی از اقلام تولیدی خلاصه کرده و هر ساله به طور ناقص و همیشه با چالش به اجرا می گذارد، آیا خودکفایی مد نظرشان در این چند قلم اقلام محصولات استراتژیک است ؟

چرا متولی بخش کشاورزی قادر به احیای اراضی آبادی های متروکه کشور نیست ؟ اما تقاضای مکرر و مداوم و سیری ناپذیر وگذاری اراضی ملی از روی میز مدیریت منابع طبیعی بر نمی دارد ؟

چرا متولی بخش کشاورزی و منابع طبیعی خود را فارغ از مشکلات مدیریت جنگل می بیند و از توقف بهره برداری و تنفس جنگل برای خود سنگر ساخت و نسبت به توسعه جنگل و احیای جنگل و نگهداری سرمایه های طرح جنگلداری و بیکاری کارکنان طرح و افزایش قاچاق چوب و تولید و مصرف ۲۰۰ تنی سرسام آور ذغال در کشور بی تفاوت شده است ؟.

متولی بخش کشاورزی و منابع طبیعی بداند، خود کفایی نه رؤیاست ! نه آرزوی بلند ! اراده ای که بتواند با تدبیر به حل مسئله بپردازد و مدام مسئله های جدید ننویسد و ساز و کار تسهیل امر سرمایه گذاری بنویسد و از توان و سرمایه بخش غیر دولتی استفاده کند دیده نمی شود.

در حالیکه هرگز در خبرها نخوانده ایم که متولی بخش کشاورزی در راستای بازار رسانی محصولات به توسعه شبکه ریلی کشور اهمیت می دهند، چگونه می توان کاهش قیمت مزرعه تا بازار را دید و به حمایت همه جانبه باور داشت و تصور گاهی به میخ و گاهی به نعل را از ذهن پاک نمود ؟

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 19 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم