آمار بازدیدکنندگان سایت

02089205
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
357
735
6870
17991
32707
2089205

آی‌پی شما: 34.204.191.31
امروز: ساعت

تفاوت بین تضمین خرید و تضمین بازار در دولت چابک !

می بینیم که قانون تضمین خرید ابزار اجرایی لازم را ندارد ! نظام صنفی نیز تشریفاتی عمل می کند و قادر به حمایت از صنف تولید کنندگان نیست !

 

 

تفاوت بین تضمین خرید و تضمین بازار در دولت چابک !

 

می بینیم که قانون تضمین خرید ابزار اجرایی لازم را ندارد ! نظام صنفی نیز تشریفاتی عمل می کند و قادر به حمایت از صنف تولید کنندگان نیست ! از این رو خوشایند نیست و حتی بسیار تحقیر آمیز است که ناظر بر استیصال مدیریت بخش کشاورزی کشور باشیم و در فضای مجازی بخوانیم؛ زعفران ایرانی با برند افغان در بازار جهانی عرضه می شود.

تولید کنندگان بخش کشاورزی در مورد تعیین قیمت خرید و اعلام قیمت تضمینی خرید و خرید و پرداخت به موقع قیمت محصولات، دائما با چالش جدی مواجه هستند ! دو واقعیت را نمی توان انکار نمود ! أولا باید پذیرفت که قیمت تمام شده تولیدات بسیار زیاد است و دوماً باید پذیرفت که در یک سال زراعی، نرخ تورم ثابت نیست و قیمت تضمینی دولت هرگز با نرخ تورم و... انطباق ندارد.

عبارت های وزینی مانند الگوی کشت – تضمین خرید – کشت فرا سرزمینی - استفاده از توان و سرمایه بخش غیر دولتی – برنامه عملیاتی و... عبارت های به عاریه گرفته شده می مانند که نگارنده متن مواد قانون یا آیین نامه یا دستورالعمل، هیچگاه اجرای آن را تجربه نکرده است و بر ساز و کار پیاده سازی برنامه آنها وقوف ندارد.

همه ما می بینیم به رغم ابراز علاقه و تلاش ها، دولت در رفتار و عمل نتوانسته است شعار حمایت از تولید داخلی را محقق کند. زیرا در واقع دولت با اعتبار دولتی و نظارت دولتی حکومت می کند و نمی تواند حکمران شود و تولید کنندگان کارآفرین با سرمایه شخصی و هدایت فردی، فرایند تولید محصولات مختلف خود را غیر دولتی مدیریت می کنند، بنابراین هیچ تجانسی بین عملیات اجرایی و نظارتی دولت و عملیات مختلف فعالان تولید کننده بخش غیر دولتی وجود ندارد و یا به چشم نمی خورد !

کراراً نوشتم و گفتم؛ یک ناتوانی در نظام اداری کشور بر جسته شده است ! که بر حسب این ناتوانی نه تنها بخش اجرایی کشور بلکه دانشگاه و تحقیقات کشور نیز تاکنون نتوانسته اند، ساز و کار استفاده از توان و سرمایه بخش غیر دولتی را بنویسند ! از این رو می توان گفت اگر در قوانین و آیین نامه ها و دستورالعمل های جاری بخش کشاورزی، با عبارت و یا واژه های وزینی مواجه می شویم ، اجزاء آن عبارت ها و  واژه ها در سیستم اداری و اجرایی ناشناخته باقی مانده اند، بدین معنا که هیچ کسی در نظام اداری وجود ندارد که شناخت در خور توجهی در مورد کارهای مرتبط با این عبارت ها و واژه ها داشته باشد و کارشناس باشد.

اگر این توانایی در دولت به وجود بیاید که بتواند از توان و سرمایه بخش غیر دولتی استفاده کند، قطعا مشکل به نام بیکاری دانش آموختگان نخواهد داشت و معیشتی مردم را نیز رفع می کند.

در هر فصل زراعی چالشی در کشور وجود دارد، بر حسب این چالش یا عرضه محصول زیاد است یا عرضه با نقصان است و تقاضا بسیار زیاد است و قطعا در هر دو وضعیت بخش زیادی از مردم تحت بازار متلاطم یا محصول تولیدی آنها روی دستشان می ماند و یا مردمی با کمبود عرضه باید بسیار گران خریداری کنند. این ناتوانی دولت در تنظیم بازار یک تراژدی در رابطه با مشکلات معیشتی است و در حالیکه تولید کنندگان با رعایت الگوی کشت می توانند بر روی صرفه اقتصادی در تولید تمرکز داشته باشند و دولت نیز بر حسب برنامه و رعایت الگوی کشت در میزان تولید محصول تمرکز داشته باشد و فرایند تولید را به سمت دانش بنیان شدن هدایت کند و بدون نیاز به اعتبار دولتی برای تضمین خرید، تضمین عملکرد بدون تلاطم بازار را به اجرا بگذارد.

بین تضمین خرید محصولات و تضمین بازار برای عرضه محصولات تفاوتی قابل تأمل است ! فقط دولت چابک و حکمران می تواند بین تضمین خرید و تضمین بازار تفاوت قائل شود و از حکومت کردن بر کشور با اعتبار دولتی دست بردارد !

اگر دولت به رفع مشکل معیشتی مردم اهمیت می دهد باید تلاش مجددانه معمول کند ! وزارت جهاد کشاورزی فعلی این توانایی را ندارد!

عبارت «امسال چه بکاریم» باید از ذهن زارعین پاک شود ! و عبارت «بر حسب الگوی کشت چه باید بکارد» را به ذهن بسپارد !

آیا دولت می تواند به کشاورز بگوید که چه بکارد تا با استفاده مناسب از عوامل تولید، محصولی که دارای صرفه اقتصادی است تولید کند ؟

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 25 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم