آمار بازدیدکنندگان سایت

01531088
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1352
2229
15346
46595
50755
1531088

آی‌پی شما: 54.198.170.159
امروز: ساعت

ایران پتانسیل زراعت چوب متداول را از دست داده است.

 

زراعت چوب متداول بر اساس برنامه، با ابزاری چون تسهیلات اعطایی به ترغیب زارعین می پرداخت و

 

ایران پتانسیل زراعت چوب متداول را از دست داده است.

زراعت چوب متداول بر اساس برنامه، با ابزاری چون تسهیلات اعطایی به ترغیب زارعین می پرداخت و اراضی دارای حقابه که به نحوی مالک یا متصرف، امکان دیگر فعالیت زراعی را نداشت، نسبت به اجرای برنامه زراعت چوب اقبال نشان می داد.

اما اکنون کشور با مشکل کم آبی – تبدیل اراضی زراعی و باغی به ساخت و ساز خوش نشینی غیر مجاز و عدم صرفه اقتصادی تولید چوب و نا به سامانی بازار عرضه و تقاضا و همچنین موانع صادرات چوب مواجه است و ترغیب زارعین به زراعت چوب سبب تشدید بحران آب و امنیت غذایی می شود.

بنابراین زراعت چوب متداول از دست رفت و نمی توان به مانند گذشته طرح زراعت چوب به اجرا گذاشت. اما باید از گونه های سریع الرشد به طور پایه ای در محاوط و معابر که به نحوی از انحاء حتی پساب و از هر فرصت دیگر استفاده نمود و اختیارات مالک محاوط و شهرداران را در برداشت درخت افزایش داد.
زراعت چوب در گذشته با مشکل دوره برگشت سرمایه و خواب حدود دهساله مواجه بود و اکنون با قوز بالا قوزهای مختلفی دست به گریبان است. با اهمیت ترین قوز به وجود آمده را باید در تابوی قطع درخت دید، که از سر ناآگاهی و مبتنی بر احساس با قطع یک یا چند درخت هیاهو راه می اندازند. اصحاب قلم باید به پوکاندن این تابو بپردازند، زیرا این تابو ناشی از توهم نادرستی به وجود آمده است و اختیار مالک اراضی و املاک شخصی را در کاشت و داشت و برداشت نهال و درخت سلب نمود.

مالک محاوط و باغات را با سلب اختیار قطع درخت تهدید نکنید، تهدید داری تالی فاسد درونی است، اما ترغیب و اعطاء مشوق ابزار کارآمدتری در حفاظت از فضای سبز شهری است.

بسیار تأسف آور است که برخی افراد غیر متخصص و غیر حرفه ای حتی با اعتقاد به بهره برداری چند منظوره در کلام و گفتار، در عمل و رفتار فقط به بهره برداری فضای سبز اکتفا می کنند و مکرر به برجسته کردن قطع درخت در محدوده و حریم شهرها می پردازند، آنها هزگز تأمل و توجهی به این نکته نکرده اند، که هیچیک از آحاد جمعیت تحت تابعیت جمهوری اسلامی، مکلف و ملزم به کشت نهال و درخت در هیچیک از قوانین جاری کشور نشده اند  و به نظر می رسد، نمی دانند با سلب اختیار مالکین اراضی و باغات تا چه حدی به بحران کمبود فضای سبز شهری دامن می زنند

برنامه ملی جنگل که تاکنون به هیچ جایی نرسیده است، اما البته زیبنده است که در تدوین در این برنامه به این نکته توجه شود که همه متخصصان بخش اتفاق نظر دارند، که جنگل های با مساحت محدود کشور، قادر به تأمین نیاز چوبی جمعیت کنونی نیست.

بنابراین برنامه جنگل باید در سطوح خارج از زون جنگل تأمین نیاز چوبی کشور را هدفگذاری کند. قطع درخت و تولید چوب در جنگل های طبیعی کشورهای مختلف جهان به چالش افتاده است و در بلند مدت بر حسب گسترده تر شدن مطالبات زیستی، دامنه فعالیت تبدیل و بهره برداری از جنگل تنگ تر می شود و از این رو واردات چوب محدودتر و با توجه به تبعات آفات و امراض ناشی از واردات، هرگز نمی توان واردات چوب را ساز و کار مناسب تأمین چوب مورد نیاز صنایع کشور محسوب نمود.

از این رو نادیده گرفتن ظرفیت های تولید داخلی خسارت ملی هنگفتی را در پی دارد و حتی مقامات کشور باید این عنایت را دشته باشند که برنامه زراعت چوب نباید معطوف به کشت فرا سرزمینی گردد، زیرا همان تبعات واردات چوب در کشت فرا سرزمینی وجود دارد.

کنترل آفات و امراض بسیار با اهمیت است. با اعمال مقررات قرنطینه و تمهیدات پدافند غیر عامل، نباید شوخی کرد و با هر تخطی باید برخورد جدی نمود، اما در عین حال ضعف فنی تخصصی در بخش قرنطینه را نیز باید بر طرف و هزینه انجام برخی تمهیدات را نیز در حیطه اقدامات ضروری پیش بینی و اقتصاد این فعالیت را به صورت حرفه ای ساماندهی نمود.

از دست رفتن پتانسیل تولید داخلی چوب دلائل مختلفی دارد. دلائل گاهی صرفاً اقتصادی و گاهی اجتماعی اقتصادی است و در هر دو حالت یعنی اجتماعی و اقتصادی، محدودیت های اکولوژیکی نواحی مختلف رویشی، نیز به عنوان دلیل فنی تخصصی با دلائل مزبور به شکل مضاعف جمع می شود، تا نتوان به مبحث زراعت چوب بر اساس طرح تولیدی در یک قطعه زمین پرداخت.

افزایش تعداد شهرها نشان می دهد سطوح زیادی از شهرهای جدید، بافت مسکونی نبوده است و بی هیچ ملاحظه ای در طرح هادی روستا قرار گرفته و سپس به شهر جدیدی تبدیل شده و یا حریم شهرهای موجود بی هیچ دلیل، اراضی حریم را به محدوده شهری الحاق کرده است و در مجموع بهترین اراضی زراعی و باغی آبی این شهرها افراز تفکیک و تبدیل به سکونتگاه های هر چند غیر ضرور تبدیل شده اند و امنیت بستر حیات و امنیت غذایی به چالش افتاده است.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 54 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم