آمار بازدیدکنندگان سایت

00728271
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1686
3884
21365
73349
108622
728271

آی‌پی شما: 54.81.6.121
امروز: ساعت

اجرای کشاورزی پایدار مروج می خواهد !

 

 

 

اجرای کشاورزی پایدار مروج می خواهد !

فعالیت زراعی و باغی کشور مجمع الجزایری از عرف و سنت و صنعت در استفاده از عوامل تولید است، از واقعیت تلخ دیگری نباید غافل شد، متولی بخش کشاورزی، در مسیر تحول و توسعه بین کشاورزی سنتی و صنعتی گم شده است.

هر یک از عوامل تولید بخش کشاورزی در جاده جداگانه ای مسیر تحول و توسعه خود را از دانشگاه و تحقیقات و پژوهش تا اجرا طی می کنند و چهار راه مشخصی در اتصال ندارند. آنها که نیروی کار در بخش کشاورزی هستند قادر به دریافت آموزش و تبدیل به نیروی ماهر و فنی نیستند و آنها که زمین را در اختیار دارند قادر به نگهداری زمین و کالبد واحد مدیریت نیست و با انکسار واحد مدیریت، موقعیت ملکی زمین خود را در کالبد طرح جامع شهری ملاک قرار داده و با ارزش تقویمی زمین، صرفه اقتصادی خود را در ادامه فعالیت کشاورزی غیر قابل توجیه می داند او در عین حال قادر نیست در محاسبات اقتصادی، تبعات سلب امنیت غذایی در استمرار حیات را تقویم و ارزش گذاری نماید. 

در دانشگاه ها یک جریان خود به خودی حاکم است نه دانشجو و نه دانشگاه، هدفگذاری نا هم راستایی با بخش کشاورزی دارند، به نحویکه سرمایه انسانی تولید شده غالباً با ضعف پرورشی مشخصی مواجه و عملیاتی نیست و نمی تواند علی الرأس از دانش خود استفاده کند.

در هر حال زمین به عنوان مهمترین عامل تولید در اختیار زارعین بی سواد تا کم سواد که نیروی کار هستند قرار دارد و از این رو دو عامل تولید یعنی زمین و نیروی کار، نیازمند توجه جدی در راستای کشاورزی پایدار است.

از طرف دیگر دولت ها در جایگاه متولی بخش کشاورزی پیوسته با تمرکز بر روی دو عامل زمین و سرمایه ایفای نقش نموده اند و در مورد دو عامل دیگر ایفای نقش دولت، کمتر به چشم می خورد. دولت ها در بخش کشاورزی سهم سرمایه گذاری ضعیفی در کارنامه خود دارند، آنها حتی قادر نشدند سرمایه انسانی آموزش دیده را به عنوان نیروی کار ماهر در فعالیت های تولیدی جایگزین کنند. گسیختگی به حدی جدی است که سرمایه انسانی تولید شده کشور به دلیل فقدان زمین توان کار آفرینی ندارد و کسی که مالک زمین است از فقدان سرمایه انسانی و سرمایه در گردش رنج می برد.

هر چند گفته می شود زارعین با برخورداری از نیروی کار و توانایی مدیریت کاشت و داشت و برداشت، دارای تجربه گرانسنگی هستند، اما بهبود و افزایش راندمان و عملکرد در واحد سطح مستلزم استفاده از یافته های علمی نوین است، اما این نکته ایجاب می کند که ابزار و بستر انتقال دانش روز به زارعین فراهم گردد.

بخش تحقیقات و پژوهش کشاورزی یک جزیره جدا مانده ایست که نتایج پژوهشی حاصل از آن هیچگاه کاربردی تلقی نشد و در تولید ثروت ایفای نقش نکرد. بنابراینآنچه که باید به عنوان حلقه اتصال چهار راه مشخص آن مجمع الجزایر مفروض مطرح شود، اهمیت دادن به مسئله ترویج و تربیت مروج دارای وجنات ترویجی است.

تربیت مروج دارای دانش و وجنات ترویجی بدان جهت با اهمیت است که ما بر این نکته وقوف داشته باشیم که چرا با وجود دانش آموختگانی متخصص، قادر به استفاده از این سرمایه های انسانی نشده ایم ؟.

چرا با وجود تمرکز بر تولید سرمایه انسانی، عوامل تولید منتزع از هم در فعالیت های کشاورزی به کار رفته اند و اثر بخشی مناسبی نداشتند ؟.

بدین ترتیب نباید غافل شد، اجرای کشاورزی پایدار منوط به بستر سازی ترویجی و تربیت مروج است تا ایده کشاورزی پایدار بتواند در شرایط کشاورزی موجود کشور بومی سازی شود و نیروی کار ساده را به نیروی کار ماهر و سرمایه انسانی فرصت حضور بهتر پیدا کند و زارع به عنوان ملک زمین بتواند در واحد مدیریت، یک فعالیت اقتصادی دارای توجیه داشته باشد و سرمایه گذاری دولت، اگر برای تجهیز و نوسازی اختصاص داده شده، درست به کار رود تا اراضی مرغوب حفظ شده و نیازی به تغییر کاربری اراضی جنگلی و مرتعی برای فعالیت کشاورزی نباشد.

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 97 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم