آمار بازدیدکنندگان سایت

00331566
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
2094
2356
15889
66391
118028
331566

آی‌پی شما: 54.162.236.133
امروز: ساعت

زمینخواری و رؤیای مبارزه موهوم زیستمندان

مبارزه با زمینخواری بیش از آنکه اجتماعی اقتصادی باشد، سیاسی قضایی شده است

 

زمینخواری و رویای مبارزه موهوم زیستمندان

مبارزه با زمینخواری بیش از آنکه اجتماعی اقتصادی باشد، سیاسی قضایی شده است. تلاش برای ایجاد عدالت اجتماعی عبث و بیهوده نیست و بی تردید اثر بخش خواهد بود. هیچیک از عرصه های منابع طبیعی که در ید شرکت نفت – انرژی اتمی – قوای نظامی دارند، دارای تشریفات واگذاری اراضی ملی نیستند، بلکه استقرار موقت خود را، به اقامت دائمی تبدیل کرده اند و از قوانین مصوب سنوات بعد برای خرید و تملک و یا بر حسب قانون تنظیم ...، در شرف تعیین تکلیف هستند.

در طول مدت خدمت در بخش اجرایی متوجه این نکته شدم که همه آحاد جامعه در برابر قدرت های اقتصادی و امنیتی و نظامی ضعیف هستنند و این قدرت های نیر در برابر هم و در بربر قانون ضعیف هسند.

اما ''حکومت طلایی آنجاست که نتوان قوانین را با پول خرید''[1] آیا مردم سالاری دینی در حاکمیت به قدری قدرت می گیرد که قانون قابل خریدن نباشد ؟

رفتاری که تحت عنوان مبارزه با زمینخواری انجام شد، سنگ بنای مناسبی نداشت و بیشتر به عنوان ابزار و حربه از آن استفاده شد. بنابراین چیزی به عنوان مبارزه وجود خارجی نداشت و یک رؤیا بود.

اکنون در فضای عمومی کشور مبارزه وسیعی برای جلوگیری از صادرات خاک زراعی – باغی – جنگلی – مرتعی وجود دارد و کمیسیون کشاورزی وقت خود را مصروف أمور بدیهی نموده است، در حالیکه با احصاء عنوان مشخص شده است،  کمیسیون کشاورزی با صادرات خاک معدنی مخالفتی ندارد. اکنون باید جار و جنجال صادرات خاک در فضای مجازی را مبارزه نامید ! وقت گذاشتن کمیسیون کشاورزی را مبارزه نامید ! این اتلاف وقت ها تولید ثروت می آورد ! أساسا لایحه خاک را کدام دستگاه باید تدوین کند !‌

دستگاهی که متولی ۸۵ درصد از منابع طبیعی کشور است، باید این لایحه را تنظیم کند یا دیگر دستگاه ها !

چرا برای معدن این همه مخالفت ها از سوی تشکل های مردم نهاد در فضای مجازی ایجاد می شود، در حالیکه سیاست های کلی نظام احکام دیگری را ابلاغ می کند.؟

آیا معادن با هم فرق می کنند ؟ آیا تشکل های مردم نهاد می دانند که نفت هم یکی از معادن است، چرا در مورد تصرفات و تخریب های این شرکت در منابع طبیعی هیچ روزنامه ای و تشکلی حرفی نمی زند، طبعاً‌ دو علت دارد نفت قدرت اقتصادی است و می تواند کارهایی بکند، ! لطفا از شنیدن عبارت تطمیع نرنجید !

یا باید بگویید که نمی دانستید و ...  یا باید بگویید تطمیع شدید !

آیا نفت می تواند بگوید یک متر اراضی دارای موافقت از منابع طبیعی دارد، همه متصرفات نفت بر خلاف قانون تصرف شده است و نفت بابت اجاره این اراضی یک ریال به منابع طبیعی پرداخت نمی کند، چرا کمسیون کشاورزی در این مورد ساکت مانده است و برای خاک سرخ دارای موافقت معدنی وقت گذاشته است، اما برای نفت وقت نمی گذارد؟

آیا سازمان بنادر و کشتیرانی و سازمان انرژی اتمی برای یک متر از اراضی تحت تصرفشان، تشریفات واگذاری را طی کرده اند، آیا آن صفی که برای حمایت از دست اوردهای هسته تشکیل شده بود، نمی دانست که اراضی تحت تصرف این سازمان فاقد تشریفات قانونی است ؟

آیا ارتش و سپاه که این همه اراضی را تحت عناوین مختلف در تصرف دارند، از طریق طی تشریفات واگذاری در یدشان قرار دارد،؟  آیا جنگلبانان بی هیچ ترسی و عاقبت اندیشی در خصوص مبارزه با این نوع زمینخواری با خودکار می توانند رو در رو با گلوله قرار گیرند، هرگز ؟

با خودتان شوخی کنید و از رؤیایتان بگویید، اما با کار اجرایی شوخی نکنید ! قانون را به بازی نگیرید !

اگر در جنگلبانی سیاست جنگل حاکم نباشد، سیاست عمومی جامعه می تواند هر کاری انجام دهد، از جمله اینکه ؛ نقش کارفرمایی را ضعیف کنند و شروط در قرارداد را اختلاف تعبیر و اختلاف را با توجه به ارزش قرارداد و نوع منابع به سمت محاکم قضایی کشانند و اطاله دادرسی این نوع پرونده ها را به جهت حقوقی بودن یک جریان آیین دادرسی حقوقی جلوه بدهند.

چرا واگذاری اراضی ملی بر حسب قانون را کنار می گذارند تا این فرایند به حیات خلوت سوداگران تبدیل شود ؟

مبارزه با زمینخواری بدین وصف و رؤیای موهومی برای زیستمندان است و اگر آحاد جامعه اقدام معطوف به نتیجه می خواهند باید شرایطی ایجاد کنند که قانون قابل خرید و پس زدن نباشد.



[1] - جورج برنارد شاو

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 82 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم