سناریو سازی مصیت از سیلاب

دولت ها هیچگاه برای حل مسئله تلاش نمی کنند ! تردید نکنیم سرمایه گذاری برای احیا و

 

سناریو سازی مصیت از سیلاب

 

دولت ها هیچگاه برای حل مسئله تلاش نمی کنند ! تردید نکنیم سرمایه گذاری برای احیا و بازسازی مراتع، دوره برگشت کوتاهی دارد و در فصل تعلیف سال بعد، در قالب انواع تولید توسط دامداران، قابل استحصال و عرضه به بازار عرضه می شود.   

آبخیزداری سازه محور با پیمانکارن خودش به مانند سدسازی ها و پیمانکارانش، در سناریو سازی مصیبت سیلاب سهیم هستند ! زیرا با این همه سد سازی ها در غرب کشور، همه نوع حوادث و وقایع التهاب زا و فاجعه بار، ناشی از خسارت سیلاب ۹۸ اتفاق افتاد.

 پس از فروکش کردن سیلاب تنش آب در خوزستان تاسف آور شد ! کشوریکه دو سوم استان خوزستان وسعت دارد، دو برابر درآمد نفتی کشور ایران، درآمد کشاورزی دارد، اما این استان مغروق در اب، در مشکلات بی آبی و شوری آب غوطه ور بوده است.

نعمت باران رحمت الهی را با بی تدبیری به سمت نقمت سوق می دهند ! زیرا اولویت دادن های آنها به کار متاثر از تعارض منافعی است که پیمانکاران دارند. از این رو فعالیت حرفه ای در منابع طبیعی را به غلط تعیین و می نویسند. دام مازاد بر ظرفیت یکی از عوامل تخریب است آیا در این کشور هیچ متخصص از بخش منابع طبیعی و محیط زیست و جهاد کشاوری و اجتماعی اقتصادی، در مورد توقف بهره برداری عرفی و سنتی تعلیف دام در مراتع کشور، نظر صریحی ابراز کرده اند ؟.

کنترل دام مازاد بر ظرفیت مستلزم سرمایه گذاری دولت است نه اعمال حاکمیت و ممانعت از تعلیف دام  ! با وصف اینکه دام مازاد بر ظرفیت مراتع بسیار بالاست، اما به اذعان همه متخصصین اجتماعی و اقتصادی ! استفاده از سازوکار حاکمیتی فقط، منجر تشدید فقر در بین این قشر زحمتکش و محروم از رفاه اجتماعی خواهد شد.

اکنون این پرسش مطرح است که چرا دولت برای احیا و بازسازی مراتع سرمایه گذاری نکرده است و سازمان برنامه و بودجه نسبت به برنامه های مراتع کشور بی توجه است. قواعد تعارض منافع می گوید مدیریت را غیر حرفه ای کرده و برنامه گرایی را از ریل خارج و برنامه گریزی را در دستور کار قرار دهند؟.

اگر دولت ها فقط به این توان و ظرفیت خود توجه کنند ! که آنها به محض بهم خوردن بازار گوشت کشور، ساز و کار مبارزه با قاچاق دام را در دستور کار قرار می دهند! اما در راستای حمایت از دامداران و در احیا و بازسازی مراتع، سرمایه گذاری ناتوان می نمایند ! شاید تلنگری به خود بزنند  !

مطمئناً نزولات آسمانی در هر بارش بلافاصله وارد جریان رودخانه نمی شود، از این رو مطمئن ترین و اثربخش ترین راه دستیابی و نیل در هدف حفظ  آب از طریق جذب و نفوذ در خاک، حفظ و توسعه پوشش های گیاهی است.

با این وصف چرا تکالیف قانونی حفظ آب و خاک مندرج در قانون حفاظت و بهره برداری به مداخلات موازی منتهی می گردد و نسبت به مدیریت مراتع کشور در عین بی توجهی بی مهری می شود.

مراتع ایران حدود ۸۳ میلیون هکتار وسعت دارد و دارای  ۳۸۳۸۵ سامانه عرفی است و یک میلیون دامدار زحمتکش و محروم در مراتع فعالیت سنتی دارند، برخی مراتع مشاعی با تعداد دامدار بالا ، لاجرم با برخی مشکلات مرتبط با مدیریت چرا مواجه هستند و رفع مشکل معیشتی آنها نیز بخشی از تکلیف حاکمیت است و همه متخصصان کشور می دانند ادامه فقر معیشتی این قشر زحمتکش منتهی به فقیرتر شدن مراتع می شود.

این اشتباه است که مقامات دولتی تصور طولانی بودن دوره بازگشت سرمایه در بخش کشاورزی ! را به همه منابع و همه فعالیت ها تعمیم دهند. سرمایه گذاری دولت برای احیا و بازسازی مراتع، دوره برگشت کوتاهی دارد و حتی به طریق قرق می تواند در فصل تعلیف سال بعد می تواند به انواع پروتئین قابل استحصال منتهی و به بازار عرضه شود.

مدیریت حرفه ای مراتع کشور حتی نیاز به بودجه دولتی ندارد و می تواند یک مدیریت بهینه شده در قالب طرح های دانش بنیان را راه اندازی کند و دانش آموخته های بخش مراتع را بدون نیاز به بودجه دولتی جذب کند و مسیر مطمئن تر و اثربخش تر در دستیابی به هدف حفظ  آب از طریق جذب و نفوذ در خاک را با حفظ و توسعه پوشش های گیاهی دنبال کند و بجای نوشتن سناریوی مصیبت، سناریوی رفاه اجتماعی  و رفع مشکل معیشتی و سر سبزی برای کشور بنویسد.

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.