آمار بازدیدکنندگان سایت

02962117
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
316
1305
6111
14874
41241
2962117

آی‌پی شما: 3.230.144.31
امروز: ساعت

جنگل و آسیب های اجتماعی

اگر علل افزایش وابستگی معیشتی ذینفعان جنگل و تشدید عوامل ناپایدار کننده را مهندسی معکوس شود، عینک بد

 جنگل و آسیب های اجتماعی

 

اگر علل افزایش وابستگی معیشتی ذینفعان جنگل و تشدید عوامل ناپایدار کننده را مهندسی معکوس شود، عینک بد بینی را بردارید و با عینک خوش بینی ! دولت یازدهم و دوازدهم را در کنترل ناهنجاری و آسیب های اجتماعی تحسین می کنید !.

بحران معیشت در جامعه حکایت از قرار گرفتن هفت دهک در زیر خط فقر دارد. فقط تحریم بی رحم نیست ! بلکه سه دهک بالای خط فقر جامعه و علاقمندان به خود تحریمی، بی رحم تر از استکبار جهانی و نانخور تحریمند !

بی تردید تحریم و رکود اقتصادی را باید حاصلِ اتخاذ سیاست اجرایی درون حلقه حاکمیت و همچنین در جدی نگرفتن اقتصاد به عنوان مسئله اول کشور دانست.

حداقل در دهه ی کنونی که اقتصاد به عنوان مسئله اول مطرح شد، به هر طریق استفاده از توان و سرمایه بخش غیر دولتی به نخوی ممکن نشد، تا بتوانند از آن به عنوان ابزارِ عاملِ، مانع از فرار سرمایه و سرمایه گذاران کارآفرین و فرار مغزها به عنوان سرمایه انسانی بسازند.

هنگامیکه بخش وسیعی از مردم جامعه دولت های اخیر را متهم به دروغگویی می کنند و مخصوصاً می گویند که دولت یازدهم و دوازدهم با ژست محیط زیستی در احیای دریاچه ارومیه - کنترل ریزگردها - توقف بهره برداری از جنگل ها به بهانه استراحت جنگل، فرار رو به جلو انجام داد ! باید بگویند که دولت مزبور توانست توپ را برای بازی بازیگران فعال اجتماعی در میدان وسیع منابع طبیعی بیاندازد، تا انرژی طیف وسیعی از مردم را برای کنترل عوامل ناپایدار کننده، یعنی؛ آسیب های اجتماعی مرتبط با جنگل را در جنگل و دور از جامعه تخلیه کند !

علاوه بر تخلیه انرژی بازیگران فعال اجتماعی، باید اذعان کرد که برخی آسیب هایی از جنس تشدید بهره برداری غیر مجاز «موسوم به قاچاق چوب» که غالبا ذینفعانی با شغل دائم از دست داده ! و مجبود به تامین معاش، به سمت تشدید وابستگی معیشتی سوق داده شدند، درواقع دولت هنرمندانه ظرفیت های بالقوه منابع طبیعی را پس از توقف بهره برداری کلاً در خدمت تامین معاش دهک های پایین و ذینفع در منابع طبیعی قرار داد.

البته برخی آسیب های اجتماعی که انواع تخریب ها را در جنگل بجا می گذارد مانند جنگل پیمایی که می گویند بوم گردی ! و یا ماشین رانی و موتورسیکلت رانی که می گویند آفرود !  بیشتر به سبب پاندمی کرونا و تعطیلی های مکرر تشدید شد.

نباید فقط به کنترل این نوع آسب های اجتماعی تمرکز نمود، بلکه باید به راه نشان دادن های دولت توجه نمود که آدرس این میدان وسیع را برای افراد زمینه دار بر روی برد «تخته» استراحت جنگل نوشت. عقاب وقتی به تیر نگاه کرد پر خویش بر آن دید و گفت از ماست که بر ماست ! درخت وقتی به دسته تبر نگاه کرد، تکه از پیکرش را عامل قطعش دید و نالید . جنگل بدان جهت با قانون استراحت جنگل نیاسود زیرا هر چه پر رنگ نوشتند بهره برداری متوقف شود، ذغال و چوب مداد و تخته های بیشتری نیاز بود و نوشتند و ندانستند که مداد سازی ها و تخته بری ها فعال مانع استراحت جنگلند

ندانستند و نوشتند !

پروباگاندای تنفس جنگل یک تصویر روشن تری در علل یا جهت گیری انتخاب میدان مواجهه بزه کاری و اعمال ضوابط انتظامی دارد و توقف بهره برداری در طرح های جنگلداری به نحوی هدایت می شود، تا به مسئله بهره برداری های غیر مجاز برسد که قطعا همان پروپاگاندای چنین پیش بینی هایی را داشته است و دولت برای راهبری آسیب ها و ناهنجاری در این میدان وسیع طبیعی و بکر ایفای نقش کرده است.

چرا باید بگوییم دولت دروغگوست ! یا دولت کم کاری کرده است ! نه اتفاقا دولت خیلی خوب نقش بازی کرده است و آنچه که در مورد مقاومت مردم در برابر تحریم استکباری می گوید که تحریم ها بی اثر شده است، راست می گوید ! نه مقاومت مردم دروغ است و نه بی اثر بودن تحریم ! که استکبار جهانی قصد به زانو درآوردن مردم را داشت !

اتفاق و تبعات بد در این پروپاگاندی تنفس جنگل،  افزایش وابستگی معیشتی مردم به جنگل بود ! که فقط بر خلاف میل جنگلبانان است ! نه میل حامیان محیط زیست زیست ! شاید قرار دادن چنین میدان مواجهه در منابع طبیعی وسیع نیز کار درستی از سوی دولت بود.

اما این ساز و کار دولت باید بسیار ناشیانه تلقی شود و یا حتی نباید سیاست اجرایی قلمداد گردد ! زیرا در اتخاذ چنان سیاست اجرایی اگر چه همکاری و همراهی و هم افزایی بین بخشی موج می زند، اما همکاری جنگلبانان بسیار کم رنگ است.

اگر دولت در اجرای قانون موسوم به استراحت جنگل به جنگلبانان نقشی می داد، یعنی مسئولیت چنان خواسته ی حاکمیتی را بر عهده مسئولیت جنگلبانان قرار می داد، تا با تهیه و اجرای طرح های دارای اقتصاد درون زا و با بهره برداری مجاز از سفره منابع طبیعی، برای دهک های پایین جامعه که غالبا ذینفعان منابع طبیعی به شمار می روند، کاری بکند قطعا جنگلبانان بدون ترک وظایف اصلی مدیریت علمی عملی در تکلیف اصلاح و بهره برداری، با جهت گیری زیست طبیعی و ارگانیک، برنامه ای عاری از هر گونه آسیب های اجتماعی ! برای همه ذینفعان ارائه می دادند و وابستگی معیشتی را با ساماندهی بهره برداری های عرفی متحول می کردند و بهره برداری در حد توان اکولوژیک بدون آسیب اجتماعی در جوامع محلی جریان می یافت.

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 17 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم