آمار بازدیدکنندگان سایت

02386717
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
195
2794
2989
17446
38308
2386717

آی‌پی شما: 18.232.188.89
امروز: ساعت

پدیده مهاجرت نشانه ی محرومیت است.

 

 

پدیده مهاجرت نشانه ی محرومیت است.

میراث مدنیت ایران زمین رو به نابودی است. "تنها طی چهار سال شاهد مهاجرت هفت هزار نفر از نهبندان بوده‌ایم."

مهاجرت به طور واضح دیده می شود و انکار پذیر نیست. به طور معمول نرخ موالید روستایی بیشتر از نرخ موالید جمعیت شهری است. اما جمعیت شهری با نرخ مهاجرت مدام افزایش می یابد و روستاها نیز مدام کاهش جمعیت مواجه و یا حتی متروکه می شوند.

دولت می گوید مسکن از کالاهای اساسی زندگی مردم است " زمین‌هایی که باید در اختیار قرار دهیم. محدوده شهرها که به مقدار لازم باید توسعه پیدا کند "بنابراین دولت راه حل مشکل مسکن را با تخصیص مداوم زمین به افراد فاقد مسکن در کلان شهرها می بیند، در واقع با پذیرش پدیده مهاجرت و حاشیه نشینی شهری، به محرومیت زایی بیش از محرومیت زدایی اهمیت می دهد و راه مهاجرت را هموارتر می کند !

چرا دولت و مردم بر کوشش های نسل های قبلی تمرکز نمی کنند، دولت و مردم باید استفاده از مجموعه ی عوامل تولید « کار - سرمایه - مدیریت - زمین (آب و خاک)» را به عنوان مفهومِ کوشش باز تعریف کنند و به ذهن بسپارند و باور کنند، میدان کوشش خالی است و مطمئن باشند که توسعه از کنار گود اتفاق نمی افتد.

پدیده مهاجرت نشانه بارز عدم توسعه یافتگی است. اما همه تبعات بدِ پدیده شوم مهاجرت را به دمِ خشکسالی گره می زنند ! در حالیکه در این سرزمین کهن اگر نسل های قبلی دوره های خشکسالی را تجربه نمی کردند، قنات ها به عنوان میراث ملی ایران زمین بای نسل های فخر فروش کنونی به ارث باقی نمی ماندند.  

توالی در طبیعت موهبت خدادادی و طبیعی است اما توسعه انسان ساخت و مصنوع دست بشر است. در مورد توسعه نباید طوری سخن به زبان آورد که اتفاق نیافتاد و نازل نشد ! توسعه به خواست و اراده و اقدام و تاسی به نظام برنامه ریزی در پهنه ی سرزمینی و نظارت سیستمیک نیاز دارد. 

آیا در حالیکه فکر می کنیم توسعه اتفاق نیافتاد و خشکسالی و خالی شدن قنات ها مسبب مهاجرت است، به سال های قنات پر آب در تر سالی ها باز می گردیم، تا نرخ مهاجرت در دوره های آماری را بررسی کنیم ؟ یا حتی در حالیکه با قنات های خالی از آب در خشکسالی ها مواجه شده ایم، به سال های بدون قنات برگشته ایم، تا بر کوشش مردانی از نسل های گذشته خود بیاندیشیم ؟.

حداقل در چهار دهه اخیر در برخی جنبه های توسعه میراث خوار بودیم و از میراث مدنیت ایران زمین حفاظت نکردیم و بر توسعه میراث ملی خود تمرکز نداشتیم، از این رو میراث مدنیت ایران زمین ما رو به نابودی است، نباید بی تفاوت در زیر این سقف کبود ماند.

بنابراین ماجرای مهاجرت را نباید به بی‌آبی ربط داد زیرا پدیده مهاجرت در قنات پر آب تفاوت معنا داری با نرخ مهاجرت قنات خالی ندارد ! نه آنها که با قنات خالی مواجه شدند از خود پرسیدند اجدادشان چگونه این قنات ها را ایجاد کردند و نه مجلس و دولت به تکلیف خود عمل کرده اند !

اما واقعیت تلخ این است که این نسل چه راحت از این سمت به آن سمت می دود تا برود، او حتی از خود نمی پرسد به کدام سرزمین نا آشنا می رود ! تا عدالت اجتماعی را جستجو کند !.

مقامات کشور باید بدانند ! توزیع ناعادلانه ثروت ملی به عدم تعادل بخشی جمعیت در پهنه سرزمینی منتهی می شود. آنها بدانند روستاهای متروکه نشانگر کشته های بی نبرد در این پهنه سرزمینی هستند و مرزهای خالی شده برای نا آرامی ها و سلب امنیت ملی به جا می گذارند.

چقدر اسفبار و نا امید کننده است که موضوع حکم دادگاه انقلاب اسلامی در مصادره ۳۵۰ هکتار در ید همان شخص باقی باشد و خود در مجلس بندی به یک تبصره اضافه کند تا مسئله رفع اثر گردد. چگونه می توان در مورد عدم اجرای طرح توسعه نهبندان ، دولت ها و مجلس ها را مبری از قصور و تعلل دانست، به نحویکه در مورد خالی شدن ۱۷۰۰ روستا مقصر شناخته نشوند.

بی تردید فساد اقتصادی منجر به اضمحلال عدالت اجتماعی شده است و پروژه های ناتمام بر روی دست ماند و اکنون باید از مقامات مسئول پرسید، تا چه حد در مبارزه با فساد جدی هستند تا بتوان روستایی ها را تشویق به ماندن و استقرار ارادی نمود ؟

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 13 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم