آمار بازدیدکنندگان سایت

02386897
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
375
2794
3169
17626
38308
2386897

آی‌پی شما: 18.232.188.89
امروز: ساعت

پنجم ژوئن روز تکرار یادها و بیدادها

شاید پنجم ژوئن بهترین پیامش برای روز جهانی محیط زیست این باشد که به مسئولیت های یادآوری و 

 

پنجم ژوئن روز تکرار یادها و بیدادها

 

شاید پنجم ژوئن بهترین پیامش برای روز جهانی محیط زیست این باشد که به مسئولیت های یادآوری و خودباوری داشته و یاد بیاوریم و تذکر دهیم که دیگران از یاد نبرند، که حفظ حقوق محیط زیست، حقوق عمومی بلا انقطاع نسل بشری است و قطع این حقوق به قطع و انقراض نسل بشری رقم می خورد.

روزی که گذشت مکرر ز او یاد کن ❊❊❊ فردا که نیامدست مکرر بیداد کن

بزرگترین چالش این است که؛ دولت ها برای حفظ محیط زیست و چنان حقوقی برای نسل بشری هزینه ای نمی کنند و اما البته، محیط زیست و حقوق عمومی نسل بشری را از روی درماندگی خود در بقا و ادامه استیلا هزینه می کنند و انسان ها بی حمایت از دولت ها وابسته تر به محیط زیست خود باقی می مانند.

در انقراض نسل بشری نباید تردید داشت، زیرا هیچیک از عوالم هفت گانه گذشته، یعنی همان نسناس های قبل از آفرینش آدم ابولبشر، از نسل آدم ابوالبشر آفریده نشده اند. بنابراین نسل بشری باید بداند که زمین آفرینش و انقراض را تجربه کرده است.

اما تکامل طبیعت به مفهوم کلیماکس و مواهب طبیعی برای نسل بشری ! با تکامل نسل بشری و توسعه جمعیت انسانی به مفهوم انسان خلیفه خدا بر روی زمین ! به شدت نیازمند تذکر به ایفای نقش انسان در حفاظت از محیط زیست خود، برای حفاظت از خودِ اوست.

نسل بشری باید باور کند که رعایت حفظ حقوق محیط زیستی کاملا مشتبه شده است !

اگر اکنون این پرسش مطرح شود که ایا انسان ها با رعایت حفظ حقوق محیط زیستی خود، برای دولت های خود وظایف حاکمیتی نوشته اند، یا دولت های آنها برای بقا و استمرار بهره برداری خود، چیزی به عنوان حقوق محیط زیست را وظایف حاکمیتی می دانند ؟

باور کنید که اگر دولت ها برای حفظ حقوق محیط زیستی سرمایه گذاری نمی کنند باور کنید که آنها رعایت حفظ حقوق محیط زیستی مشتبه کرده اند و اساساً رعایت حفظ حقوق نسل بشری را مراعا نگه نمی دارند !

ایران در زمره ۲۰ کشور دارای تنوغ زیستی گیاهی و جانوری بالا است، اما به دلیل فقدان سرمایه گذاری مناسبِ منطبق با توسعه ی همه جانبه و برنامه محور، در بین کشورهای جهان در پایین ترین سطح سرمایه گذاری در حفظ حقوق محیط زیستی قرار دارد. دولت های ایران چگونه می توانند بدون سرمایه گذاری حقوق محیط زیستی نسل انسانی را مراعا نگه دارند.

درخور توجه است که اذعان کنیم نسل بشری کنونی در ایران و دولت های دیگرِ مشابه در جهان، تا چه حدی در تحقق خواسته و مطالبه خودشان از دولت های خود ضعیف و ناتوان هستند !

دولت های در جوامع تغییر و تحول یافته که بساط نظام دیکتاتوری را برچیده اند و نظام مردمی را پایه گذاری کرده و حفظ حقوق محیط زیستی را حقوق عمومی و برای دولت های خود وظایف حاکمیتی حفاظت از محیط زیست نوشته و در قانون اساسی و سیاست های کلان و دیگر قوانین عادی، دولت ها را موظف به رعایت حفظ چنان حقوق با اهمیتی کرده اند، چرا با چالش عدم رعایت حقوق مفروض خود مواجهند ؟

نسل بشری لاجرم باید بپذیرد که حقوق محیط زیستی او به منابعی نیاز دارد که اتفاقا کمیاب تر از محیط زیستِ متعلق به او در یک جغرافیای سیاسی است، که اتفاقا ساز و کار و ابزار اجرایی مناسبی را برای نیل به خواسته اش در اختیار دولت ها قرار می دهد !

همانطور که نظام های دیکتاتوری ممکن است در تامین منابع کمیاب برای بقا و استمرار بهره برداری خود، چیزی به عنوان حقوق محیط زیست را وظایف حاکمیتی بدانند، در نظام های مردمی نیز مردم باید برای نیل به خواسته حفظ حقوق مسلم خود، اختیارات دولت را در تامین منابع کمیاب، برای تامین ابزارهای مناسب در نیل خواسته توسعه دهند.

حفظ حقوق محیط زیست نسل بشری هرگز بدون تامین منابع کمیاب تر از منابع کمیاب محیط زیست انسانی امکان پذیر نیست !

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 21 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم