آمار بازدیدکنندگان سایت

02089253
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
405
735
6918
18039
32707
2089253

آی‌پی شما: 34.204.191.31
امروز: ساعت

آیا کاری می کنند، تا امنیت غذایی قابل تامین باشد ؟

مقابله با زمیتخواری باید در راستای تامین امنیت غذایی دنبال شود، مبارزه با فساد نباید، مبارزه با زمینخواری را مشتبه کند !

 

آیا کاری می کنند، تا امنیت غذایی قابل تامین باشد ؟

مقابله با زمیتخواری باید در راستای تامین امنیت غذایی دنبال شود، مبارزه با فساد نباید، مبارزه با زمینخواری را مشتبه کند !

گفته اند یکی از بزرگترین زمینخواری در را تهران کشف کرده اند، مراتعی که تا قبل از انقلاب در حریم شهر واقع بود و با توسعه کلانشهر تهران، از طریق به حاشیه راندن مقامات منابع طبیعی، با قانون و آیین نامه اجرایی زمین شهری به دستاورد انقلاب چوب حراج زدند و از این طریق میدان زمین بازی مقامات زمین شهری را توسعه دادند.

برخی از اراضی منابع طبیعی محاط در محدوده شهری به ثمن بخس در اختیار متنفذین قرار گرفت و برخی با فرایند ناتمام تشخیص و تشریفات ملی کردن سبب شد تا بستر برخی فساد همواره هموار باشد، به نحویکه همان نوع زمین ها، به زمینه هزینه شدن نظام در مقابله با زمینخواری بدل شده است.

واقعیت این است که این اراضی هیچ نقشی در تولید محصولات کشاورزی و امنیت غذایی ندارند، امنیت غذایی اقتضا می کند که در رابطه با مشکل زمین و زمینخواری باید به نحو دیگری مقابله با زمینخواری دنبال کنند.

در این شرایط بسیار بد تحریم و رکود اقتصادی که برای زمین و تولیدکنندگان کشاورزی وجود دارد، انتظار بهبودی شرایط با این وزارتخانه و وزیر، به معنای آب از آهن گرفتن است. 

کشاورزی با چند گره کور پیچ وا پیچ رو به روست !

- بالا بودن دستمزد کارگری و افزایش هزینه تولید در بخش کشاورزی

- عملکرد پایین در واحد سطح و عدم صرفه اقتصادی

- افزایش قیمت زمین کشاورزی آبی

- ناتوانی دولت و وزارتخانه در حمایت از تولیدکنندگان 

متاسفانه اراضی آبی کشور اعم از ییلاقی یا قشلاقی، معمولا در مناطق خوش آب و هوای کشور قرار گرفته اند و همچنین در عین بی توجهی به دو عارضه و تبعات منفی زیر عده ای بر روی طبل تغییر اقلیم نیز می کوبند.

- از یک طرف کشاورزان زمینشان را می فروشند و شهروند می شوند و به پدیده مهاجرت دامن می زنند !

- از طرف دیگر بسیاری از سرمایه داران، به فکر خانه های ییلاقی و خوش نشینی هستند و زمین های آبی در فرایند افراز و تفکیک و تغییر کاربری و ساخت و ساز ویلای ییلاقی و ساحلی قرار می گیرند !!

خوش بینی اساسا با این شرایط انتظار عبثی است.

- اگر خوش بین باشیم وضعیت کشاورزی را همانگونه می بینیم که ناصرالدین شاه در روبروی آیینه و پس از آرایش، در قامت خود دید و گفت «همه چیزمان به همه چیزمان می آید »

- اگر واقع بین باشیم باید هر روز یک واقعیت تلخ را از کشاورزی معیشتی و ناتوانی مدیریت در برون رفت از این وضعیت مرور کنیم !

اگر حقایق کار و فعالیت کشاورزی و امنیت غذایی برایمان با اهمیت باشد، باید به دانش بنیان شدن فعالیت های کشاورزی و تدوین برنامه عملیاتی تولید تا مصرف بر حسب قرارداد تولید بیاندیشیم و بیمه تولید محصول و تولید کننده و رعایت استانداردهای تولید و افزایش مسئولیت حمایت متولی بخش کشاورزی در مراحل کشت از سه مرحله به چهار مرحله در دستور کار مقامات کشور باشد و برای اجرای الگوی کشت تلاش کنند به سمت حکمرانی خوب بروند و ساز و کارهای توسعه و گسترش نظام صنفی در بخش کشاورزی را برای خود ضروری و الزامی بدانند.

مقامات کشور هرگز نباید به فکر تولید آب از آهن بیافتند ! باید به تولیدکنندگان کشاورزی یارانه درخور توجه بدهند و محصولات تولیدی آنها بیمه باشد. چقدر اسف بار است که در عصر فناوری اطلاعات نمی توانند، سطح کشت هر نوع محصول و نظارت بر مراحل کشت و میزان عملکرد را در هر شهرستان با دقت بالا بدانند ؟

همه ناتوانی ها در ندانستن ها مستتر است و دانش بنیان کردن فعالیت های بخش کشاورزی را نباید صرفا به تولید بر اساس یافته علمی خلاصه نمود !

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 21 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم