آمار بازدیدکنندگان سایت

02089128
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
280
735
6793
17914
32707
2089128

آی‌پی شما: 34.204.191.31
امروز: ساعت

مدرک ورزی و تهران زادگی

روند رشد بیکاری سبب شد تا نسل جوان مجبور شود، مدرک تحصیلی خودش را با مدارک تحصیلات تکمیلی – زبان – کامپیوتر و... ورز دهد و خانواده هزینه را تحمل کنند 

 

مدرک ورزی و تهران زادگی

روند رشد بیکاری کشور سبب شد تا نسل جوان مجبور شود، مدرک تحصیلی خودش را با ادامه تحصیلات تکمیلی – دوره های زبان – کامپیوتر و... ورز دهد و خانواده ها هزینه ها را تحمل کنند، تا دولت کمی از زبر بار فشار خلاص شود.

اما در این سال ها انصراف از انتخاب رشته – صندلی های خالی و هیات علمی مازاد در دانشگاه ها – انباشت دانش آموختگان پشت در بازار کار، همه ی شگفتی های ظرفیت سازی تقلیدی و تحمیلی «ما می توانیم» در کشوریست که آرزو داشت رکورد بشکند، در حالیکه در برخی استان ها هنوز مدرسه ابتدایی مناسبی ندارد، پنج برابر کشورهای دنیا دانشگاه تاسیس کرده است و در عین حال سال ها از طریق المپیادها، دانش آموزان و دانشجویان نخبه را به بازار جهانی سرمایه انسانی معرفی کرد و بستر فرار مغزها را فراهم نمود.   

این شرایط نامناسب را باید با یک شرایط مناسب دیگری به عنوان « تهران زادگی » که  ناشی از پدیده شوم مهاجرت - سوء مدیریت - فقدان عدالت اجتماعی به کشور تحمیل شد، جمع نمود و پذیرفت که تهران به نسبت جمعیتش هر ساله تعداد زیادی بیکار دارد ! مقامات کشور باید مسئله تهران زادگی را جدی بگیرند ! تهران پایتخت ۱۵ میلیون نفری کشور، تمام دستگاه های اجرای را در خود استقرار داده و سهم بالایی از صف بیکاری ۴۵ درصدی دانش آموختگان پشت در بازار کار کشور را دارد.

مقامات کشور اگر به ظرفیت های موجود و همچنین ظرفیت سازی های سه برنامه توسعه اقتصادی اجتماعی و فرصت های شغلی موجود در پایتخت کشور بنگرند، تهرانی زاده ها را در وزارتخانه ها و دفاتر ستادی می بینند که دو آسیب جدی نظام اداری کشور را با خود حمل می کنند.

الف – مدرک ورزی که تهران پایتخت کشور است و بیش از سایر کلان شهرها امکانات و اطلاعات قابل مبادله دارد و خانواده ها که با هزینه کمتری می تواند فرصت بهتر کسب دانش آکادمیک برای فرزندانشان ایجاد کنند، به نحویکه اکنون هر دانش آموخته بیکاری همه نوع مدرک مورد نیاز بازار کار را دارد، یعنی علاوه بر مدارک تحصیلات تکمیلی، مدارک زبان – کامپیوتر –کسب و کار(MBA)و دیگر مدارکفنی حرفه ای و... را کسب کرده اند و رزومه سنگین با ارزش تر از مسکوکات ! دارند که صد البته دانش و سواد است و ارزش آکادمیک دارد.

ب – شکاف بین علم و اجرا ! رشد و ارتقا در بخش اجرا شکلا و ماهیتا نردبانی است و به طی پله های ارتقا نیاز دارد. به عبارت دیگر برای خدمات رسانی به مردم، روستاها به عنوان اولین پایه تقسیمات کشوری، پله پایین نردبان ارتقا در دهستان و به ترتیب برای هر دستگاه اجرایی و نظارتی،  بخش – شهرستان - استان – پایتخت، پس از کسب تجربه خدمت رسانی پله های بعدی و النهایه ارتقا پیمودنی نوشته شده است !.

بنابراین تهرانی زاده های شاغل در دفاتر ستادی وزارتخانه ها، کمتر از ۱۵ سال سابقه کار و بالاترین رزومه را دارند، امکان خدمت در پایین ترین سطح دستگاه اجرایی را ندارند و نظام اداری کشور به آنها استخدام قرارداد مشخص را تحمیل نمود و شرایط بسیار نا مناسب استخدامی را دارند.

اما باید واقعیت را دید فرار از واقعیت ها یعنی ناتوانی در تحمل تبعات واقعیت ها ! واقعیت این است که طرح و برنامه های دستگاه های اجرایی اساسا دارای ضعف عدیده اجرایی است و قابلیت اجرایی ندارد !

در دهه نود در تمام پست های دفاتر ستادی وزارتخانه ها کارکنانی به عنوان شاغل دیده می شوند، که هرگز خدمت رسانی در سطح روستا – بخش – شهرستان – استان را تجربه نکرده اند، مشخصا با وصف اینکه ساختار تشکیلات اداری دستگاه های اجرایی در حدی توسعه نیافته است که خدمات استاندارد شده دانش بنیان به مردم ارائه دهد و با همان شکاف بین علم و اجرا برای خدمت به مردم طرح و برنامه می ریزد، چگونه می توان ناشی از مدرک ورزی خانواده ها که اجبارا هزینه می کنند تا فرزندانشان در رقابت بازار کار توفیق بیشتری داشته باشند و تهرانی زاده ها که دولت اجباراً تعداد شاغل بیشتری به تناسب نرخ بیکاری کشور در پایتخت دارد و آنها به تناسب جمعیت سهم بیشتری از کل فرصت اشتغال ایجاد شده را دارا هستند، چگونه می توانند به توان نظام اداری در ارائه خدمت خوشبین باشند و گلوگاه های مفسده خیز را کنترل نمایند.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 9 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم