آمار بازدیدکنندگان سایت

01916350
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
898
1409
9055
28674
26387
1916350

آی‌پی شما: 18.212.83.37
امروز: ساعت

تردیدها و یقین ها در جنگلداری کشور

بی تردید در رابطه با حفظ منابع جنگلی کشور هر یک از آگاهان جامعه اذعان خواهند کرد، دو مقطع زمانی با ملاحظات تاریخی

 

تردیدها و یقین ها در جنگلداری کشور

 

بی تردید در رابطه با حفظ منابع جنگلی کشور هر یک از آگاهان جامعه اذعان خواهند کرد، دو مقطع زمانی با ملاحظات تاریخی با اهمیت شده است. دهه ۳۰ و ۴۰ که یک تشکل تخصصی در تلاش برای بقای جنگل بنیان محکمی را از سه طریق مشتمل بر؛ تقویت ساختار اداری - فعالیت علمی عملی در قالب طرح - ملی کردن جنگل ها و تغییر نظام مالکیت پایه گذاری کرد و بقای جنگل و خدمات متعدد قابل احصاء دستاوردهای غیر قابل کتمانند و در دهه ۸۰ و ۹۰ ایده مندی تنفس جنگل در تردید به دستاوردها با تکانه های شدیدی، شاکله همه آن دستاوردها، یقین ها در جنگلداری را متلاشی کرد !

چرا در حالیکه همه متخصصان و فعالان اجتماعی اقتصادی، آن خیزش نیمه اول قرن را مبارک می دانند، در نیمه دوم قرن ناظر به افت شدید آن خیزش با توقف تعطیلی رها شدن جنگل ها هستند ؟

 

هر ایرانی که نام جنگل را شنید و جنگل های شمال را دید و در جنگل های شمال دقایقی آرمید، از خودش باید بپرسد، چرا از آن شرایط افتخار آمیز، به سمت یک شرایط نکبت بار سوق یافته است، تا جریان فساد مجاری بهره برداری مجاز را به سمت بهره کشی نیروی کار سوق دهد تا از سودی کاذب بهره مند شود ؟

 

دیروز میزان تولید نهال و زراعت چوب شمال کشور را مطالعه کردم ! جالب است که در سال های اول انقلاب و تا سال ۶۷ قبل از برنامه اول، میزان تولید نهال ۱۹۰ میلیون اصله و در برنامه اول یعنی در اوج بهره برداری از جنگل های شمال ۲۹۱ میلیون اصله و در طول برنامه دوم یعنی تا قبل از اجرای شیوه نزدیک به طبیعت ۲۴۷ میلیون اصله و در طول برنامه سوم ۱۹۵ میلیون اصله و در اوج مطالبه گری حفظ جنگل با نام برنامه صیانت «خیانت به جنگل» ۱۱۵ میلیون اصله و در برنامه پنجم توسعه ۵۳ میلیون و دگر هیچ !

 

در مورد زراعت چوب تا سال ۶۷ اطلاعاتی تولید نشده است، اما قدر مسلم نباید از اجرای مساحت ده هزار هکتاری محدوده مدیریت شرکت شفارود صرف نظر نمود، اکنون این سطوح می تواند، آیینه دق هر اقتصاد دان و هر متخصص جنگل تلقی شود که صنوبر از سن دیر زیستی اقتصادی عبور کرد و به سن دیر زیستی فیزیولوژیکی خود وارد شد و توخالی و سر خشک شده است و حتی گزارش بنده و مدیر کل دفتر وزارتی و نماینده شهرستان تآثیر نگذاشت و حماقت و خیانت کماکان ادامه دارد و کسی جرات قطع آن درختان باقیمانده سرخشک و توخالی را ندارد !

 

زراعت چوب در طول برنامه اول ۱۳۶۷۴ هکتار انجام شد و در برنامه دوم ۲۴۵۵۰ هکتار و در برنامه سوم ۵۸۸۰۲ هکتار و در طول برنامه چهارم یعنی مقطع زمانی برنامه صیانت«خیانت به جنگل»، با آثارِ مشخص مختلفش در اینجا نیز با کاهش مواجه شد و به رغم تاکید در برنامه، اجرای زراعت چوب در حدود ۴۰۵۰۵ هکتار گزارش دارد و در طول برنامه پنجم نیز روند کاهش با شیب تندی به سطح ۸۰۵۷ هکتار رسید و دگر هیچ !

 

نمی دانم  کسی با این نوعِ نگرش به خدمات انجام شده گذشته در قالب طرح جنگل داری، متوجه یقین ها در جنگل داری می شود، یا نه ؟ اما همه باید بدانیم ! نگه داشتن جنگل ملاحظات مختلفی دارد که بعضی ملاحظات مانند تولید نهال مؤید میزان خدمات در احیا و توسعه جنگل است، یعنی در تلاشی مستمر ۱۲۸۲ میلیون اصله نهال تولید شد و با تلاشی خستگی ناپذیر ۳۵۴ هزار هکتار در محدوده طرح های جنگلداری احیا شد و در هر مورد از تولید نهال و احیای جنگل که افت تولید ملاحظه می شود، می توان بی توجهی مقامات در انجام آنچه که در قالب برنامه توسعه تعهد کرده بودند را استنباط نمود، یعنی همان واعظان در حفظ و صیانت از جنگل، در خلوت کار دیگری کرده اند، نه خود کاری کردند و نه همکاری کرده اند ! بلکه آنچه در برنامه پنجساله توسعه تکلیف و تعهد شد، کلا آن هدفگذاری ها مداخله موازی در سیاست جنگل بود !

 

نگهداشتن دارایی های پنجاه ساله طرح جنگلداری بدون هیچ برنامه است و ما یقین داشتیم بی برنامه می ماند، اکنون سازمان حتی در یک حداقلی یعنی حفظ کارکنان طرح بازمانده است و می گویند، طرح تنفس موفق بوده است ! شرم آور نیست ؟ در چه موردی موفق بوده است ؟

 

آحاد جامعه بتدریج لمس خواهند کرد که تردیدهای تعداد معدودی، یقین های جامعه را نابود کرد ! اما جنگل منبع تجدیدپذیر است و هیچ نگرانی در مورد تجدیدناپذیری نیست ! اما فرصت های هر نسل محدود است و فرصت ها از ظرفیت سازی ها از میز دانشکده های جنگلداری تا کتاب و درس و... عمل فعلا نابود شده است.

 

ظرفیت سازی تولید چوب از زراعت چوب در شمال تا قبل از اجرای تنفس جنگل، شش میلیون متر مکعب بود و اگر برنامه خیانت جنگل به سازمان تحمیل نمی شد، زراعت چوب می توانست تا حدود ۲۰۰ هزار هکتار افزایش یابد و در این صورت میزان تولید چوب به میزان ۱۰ میلیون متر مکعب امکان پذیر می شد.

 

همه با یک تردیدی منتظرند اتفاقی بیافتد و مشکلات بر طرف شود ! اما انتظار باور و یقین جامعه ایرانی است !

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 25 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم