آمار بازدیدکنندگان سایت

01734389
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
150
1118
2285
4820
96
1734389

آی‌پی شما: 54.164.198.240
امروز: ساعت

روز جهانی خاک، روز باز توانی فرافکنی ها در مدیریت کشور !

سازمان حفاظت محیط زیست کاهش مساحت جنگل های هیرکانی را به توقف بهره برداری و تعطیلی طرح های جنگلداری رساند. اکنون با بیان رتبه فرسایش خاک کشور در هر مترمربع ۱،۳ کیلوگرم به دنبال توقف چه دسته فعالیت های بخش کشاورزی است ؟ 

 

 

روز جهانی خاک، روز باز توانی فرافکنی ها در مدیریت کشور !

سازمان حفاظت محیط زیست کاهش مساحت جنگل های هیرکانی را به توقف بهره برداری و تعطیلی طرح های جنگلداری رساند. اکنون با بیان رتبه فرسایش خاک کشور در هر مترمربع ۱،۳ کیلوگرم به دنبال توقف چه دسته فعالیت های بخش کشاورزی است ؟ سال ۹۶  رتبه فرسایش خاک کشور دوم بود و سال ۹۷  رتبه اول !

واقعیت این است که ۱،۳ کیلوگرم در هر مترمربع در هر سال به مانند آمار کاهش مساحت جنگل های هیرکانی است. یعنی اینکه در ۱۰ میلیون هکتار اراضی دیم تحت کشت از مساحت ۱۸،۵ میلیون هکتاری اراضی زراعی و باغی کشور، با ۱،۳ دهم کیلوگرم فرسایش خاکی نمانده است و کل آن اراضی بیرون زدگی سنگی دارند و از این رو باید اراضی جدیدی از منابع ملی شده کشور، به بخش کشاورزی اختصاص داد. شاید خیز جدید وزارتخانه در جنگل های زاکرس بر همین اساس باشد، که به بهانه رفع تداخل دست به کار شده اند !

بخش کشاورزی وزارتخانه نیز فرسایش خاک در اراضی کشاورزی و باغی و ناتوانی معاونت آب و خاک در کنترل فرسایش را کتمان می کند و در حالیکه به اهمیت نقش پوشش گیاهی در کنترل فرسایش اذعان می نمایند، با برجسته کردن اهمیت عملیات آبخیزداری، در تلاشند تا فرسایش خاک را به جنگل ها و مراتع نسبت دهد.

در کشورهای مختلف تضارب افکار و عقاید را معمولا در اتاق فکر می بینیم و در کشور ما تضارب افکار را در میدان عمل و اجرا ! با ابزارهای متداول غالبا فرافکنی و به صورت رقابت با تعریف پروژه های جدید و گرفتن اعتبار با لابی های مختلف و با نگاه توسعه بخشی به هر بهانه و با هر قیمتی !

چگونه در کشوری با اقلیم خشک تا نیمه خشک، گفته می شود به مسئله آب که کارکرد با اهمیت جنگل های کشور دو قطب تولید آب یعنی ناحیه رویشی هیرکانی و ناحیه رویشی زاکرس است، اجرای طرح های احیا و توسعه جنگل به دلیل عدم تخصیص اعتبار و تعطیلی طرح های جنگلداری متوقف است، اما گفته می شود در قلب بیابان های کشور و در خوزستان، نهال تولیدی نهالستان های مرتبط با احیای جنگل را در مهار بیابانزایی در عملیات بیابانزدایی می کارند. چاره چیست ؟

متخصصین بخش منابع طبیعی کشور مطمئن باشند، کسانی که می توانند برای بیابان های کشور از صندوق توسعه ملی اعتبار اختصاص دهند، همان ها با وصف نظرات فاقد مبنای کارشناسی، توقف بهره برداری و تعطیلی طرح های جنگلداری را دیکته و تحمیل می کنند، همان ها می توانند بر مبنای سلایق خود، حتی هیچ اعتباری به جنگل ها اختصاص ندهند !

همان ها قادرند حتی نظرات کارشناسی در زمینه کنترل فرسایش خاک را نیز، نه بر محوریت اقلیم و ناحیه و منطقه رویشی ! یا نه بر محوریت اثر بخشی و نقش پوشش گیاهی ! بلکه بر حول محور سازه های مکانیکی و تخصیص اعتبار نجومی جابجا کنند ! زیرا در این سه دهه اخیر بتدریج توان و اعتبار مدیریت، به درشتی ارقام چند میلیاردی در بودجه سالانه در ارتباط تنگاتنگ است و برای توسعه مدیریت که توانایی استفاده از توان و سرمایه بخش غیر دولتی را داشته باشد، هیچ ارزشی قائل نیستند ! می توانند عملیات اجرایی بیابان زدایی به هر طریق را توجیه فنی کنند ! و بی عیب و نقص گزارش نمایند که همه نهال های جنگلی کاشته شده در بیابان ها، با موفقیت سبز کرده اند و ملت امید خود را از دست ندهند ! ریزگردها با این نوع عملیات ها کنترل می شوند !.

آیا می توان در حالیکه وزارت جهاد کشاورزی در تلاش است مساحت سطح کشت را توسعه دهد و روند کشاورزی سنتی را بدون تبعیت از الگوی کشت ادامه می دهد، رتبه اول فرسایش خاک را از حیث فراکنی یک دستگاه گاه اجرایی گاه نظارتی ! شبه ناک تلقی نمود ؟

یقینا این رتبه قرین به واقعیت است، زیرا توزیع اعتبار در این کشور کلا نادرست است و مصداق ضرب المثل قدیمی است که به مانند «تقسیم گوشت بین گاوها و علف بین انسان ها» بین انواع منابع طبیعی و خدادی توزیع می گردد و به جنگل که بیشترین نقش در تولید آب و کنترل فرسایش را داراست، هیچ اعتباری منطبق با برنامه نمی دهند و اعتبار مرتعداری تمسخر آمیز می شود !

مقامات کشور یکبار برای همیشه بگویند اشتباه شد، قانون افزایش بهره وری تصویب کردیم ! و خبال متخصصین  را راحت کنند، که به کارایی سرمایه انسانی و تشریح اثر بخشی دیگر عوامل تولید اهمیت نمی دهند و نیازی ندارند، زیرا تکلیفشان تولید خدمت نیست ! گفتار درمانی ذر دوره مدیریت و همراهی باری به هرجهت با دولت تکلیف فعلی آنها است. کسب رتبه اولی در هر صورت با اهمیت است چه افتخار آمیز چه تحقیر آمیز ؟

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 20 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم