آمار بازدیدکنندگان سایت

01684660
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1217
1855
10882
41133
67225
1684660

آی‌پی شما: 54.80.83.123
امروز: ساعت

حبس اختیار مالک محاوط و باغات، توسعه فضای سبز شهری نمی آورد !


اختیار مالک محاوط و باغات نبض توسعه فضای سبز شهری است. توسعه فضای سبز و قطع درخت در محدوده شهری دو خواسته مغایر با هم نیستند و در عمل هیچ منافاتی با هم ندارند !

 

 

حبس اختیار مالک محاوط و باغات، توسعه فضای سبز شهری نمی آورد !

اختیار مالک محاوط و باغات نبض توسعه فضای سبز شهری است. توسعه فضای سبز و قطع درخت در محدوده شهری دو خواسته مغایر با هم نیستند و در عمل هیچ منافاتی با هم ندارند ! رفتار حفاظتی چه به افراط چه به تفریط ! مختص مدیریت غیر حرفه ای و تلاشی عبث است !

توسعه فضای سبز حفاظت ژنتیکی را به چالش کشید و چه بسیار گونه های غیر بومی در هر نقطه شهر بدون ملاحظات و تمهیدات قرنطینه ای از این شهر به آن شهر انتقال یافت، در حالیکه آلوده به آفت یا بیماری بود و افت یا بیماری فرصت جهش نداشت ، اما در این نقل و انتقال و جابجا شدن و کاشت فرصت مناسب یافت.

چه استناداتی برای اینگونه فرضیات هست، هیچ ! چون عنوان جالب نیافت ، سوژه و عنوان پژوهش نشد، چون اقدام هر دستگاه اجرایی منتزع از هم بود، مشکل موجود أساسا مشکل همه نبود تا با وصف تصور فرا بخشی با اهمیت تصور شود.

اینک همه فضای سبز می خواهند، چون دریافتند گیاهان تنها تولید کننده اکسیژن، تنها مصرف کننده بی مزد و منت دی اکسید کربن محیط زیست انسانی هستند.

اما البته گیاهان به نوعی از حفاظت حرفه ای نیاز دارند، که با مجموعه فعالیت های حفاظتی متفاوت است و مقتضیات خاص خود را نیاز دارد.

کسی فکر می کند می تواند به مانند قواعد انبار داری اجسام جامد گیاهان را نگه دارد، کس دیگری با این اندیشه که می تواند با استانداردهای نگهداری مواد فساد پذیر گیاهان را نگهداری کند، کسی دیگری فکر می کند هر گیاهی جان دارد و بر حسب شأنیت جاندار استانداردهای حفاظتی برایش می نویسد و البته همه چه درست گفته و نوشته باشند، گیاهان منابع طبیعی قابل مصرف همه جانداران و موهبت الهی برای استمرار حیات هستند و این دارایی های زیستی بر حسب حقوق مالکیت عمومی و فردی و غیر دولتی نیازمند تنظیم حقوق و گاهی نفوذ و تسری و رحجان حقوق عمومی بر حقوق فردی است و در عین حال حبس کردن حقوق فردی به تبع رجحان حقوق عمومی، نباید به زایل نمودن حقوق فردی منتهی و ایجاد ضررو زیان کند، چه اینکه حفظ حقوق عمومی با توان تجدید پذیری چه در شکل و چه در ماهیت، نباید به نقض غرض منتهی شود.

از این رو در راستای نیل خواسته داشتان سعدی شیرین سخن استفاده کنم که :

زاهدی مهمان پادشاه شد، چون به طعام بنشستند کمتر از آن خورد، که ارادت او بود و چون به نماز برخاستند بيشتر از آن کرد که عادت او بود، تا ظن صلاحيت در حق او زيادت کنند.

ترسـم نرسـی به کــــعبه ای اعــرابی       کاين ره که تو می‌روی به ترکستان است

نه افراط در مبحث حفظ جامعه را به توسعه فضای سبز می رساند و نه تفریط در مبحث حفاظت که به دور از بحث اقتصادی به قطع درختان مبادرت کنند !

افزایش اختیارات مالک محاوط و باغات در محدوده و حریم شهری انگیزه های کاشت نهال را ارتقا می دهد و چند محصول افزایش می یابد تولید اکسیژن – افزایش فضای سبز – بهبود حریم بصری – افزایش تولید چوب – افزایش تولید میوه افزایش کارکردهای غیر بازاری گیاهان

کاهش اختیارات مالک محاوط و باغات در محدوده و حریم شهری سبب سلب انگیزه های کاشت نهال و تلاش برای خشک کردن و یا قطع درخت جهت رفع موانع قانونی می شود.

به حفاظت چند جانبه نگر جنگلبانی نیاز دارید، نه به حفاظت فیزیکی آزار دهنده !

محدوده و حریم شهری جنگل طبیعی نیست که جنگلبانان به حفظ توان تجدید پذیری آن از طریق بذر و جست و ریشه جوش چشم می دوزند و به جامعه امید می دهند ! مدیریت شهری و شهردار باید توان تجدیدپذیری توسعه فضای سبز شهری را در افزایش انگیزه های کاشت و داشت و برداشت نهال از طریق مراعا داشتن حق اختیار مالک حفظ کند !

مدیریت مبتنی بر احساس هرگز نمی تواند تأمین کننده نیازهای مختلف نسل بشری شود، کسی می گفت؛ ای خدا ای دولت چه کار می کند ! خلال دندان هم چینی !  چه کاشتی که بدروی !

لغو قانون حفظ و گسترش فضای سبز مصوب ۱۳۵۴ نه تنها در مطع زمانی انقلاب ضرورتی نداشت، بلکه از حیث عدم توجه به منافع ملی ایراد داشت ! اما اختیار قانونگذاری شورای انقلاب بود و تبعیت هم لازم است.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 26 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم