آمار بازدیدکنندگان سایت

01117995
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
3922
6229
35323
80460
125574
1117995

آی‌پی شما: 54.91.16.95
امروز: ساعت

آغاز توسعه روستایی عشایری، فرار از توسعه پایدار

چقدر مضحک است بتوان با اجرای چنین برنامه توسعه روستایی که با« تعیین و ابلاغ سهم استانی اعتبارات ۱,۵میلیارد دلاری صندوق توسعه ملی» و « تعیین سهم هر بخش از بخش های کشاورزی، صنعت، معدن، گردشگری» شروع شده است، به مردم امید داد و به نتایج آن دلخوش شد.

 

 آغاز توسعه روستایی عشایری، فرار از توسعه پایدار

 

چقدر مضحک است بتوان با اجرای چنین برنامه توسعه روستایی که با« تعیین و ابلاغ سهم استانی اعتبارات ۱,۵میلیارد دلاری صندوق توسعه ملی» و « تعیین سهم هر بخش از بخش های کشاورزی، صنعت، معدن، گردشگری» شروع شده است، به مردم امید داد و به نتایج آن دلخوش شد. 

مکرر چنین برنامه هایی توصیه و پس از تصویب بودجه به اجرا گذاشته شد. می گویند کارآفرینی دانش بنیان !

آنگاه که تعیین سهم می کنند، کارآفرینی دانش بنیان ۱۵ درصد و سایر بخش ها ۱۰ درصد و بخش کشاورزی ۴۰ درصد، پندار پند آموز می گوید املا نانوشته ای یک دیکته را از بالا به پایین، نه بر مبنای طرح توسعه روستا ! بلکه اعتبارات صندوق را تنها بر اساس جمعیت وسعت استان ها توزیع کرد.

معاون توسعه روستایی ریاست جمهور از آغاز توسعه روستایی و عشایری کشور گفته است و ایانا گزارش را با تصویر اقدام عمرانی خدمات زیربنایی در گاز رسانی تنظیم کرده است، مجموع متن خبر نیز هیچ اشاره به این نکته ندارد که برای تعدادی از روستاهای کشور طرح توسعه تهیه شد.

انجام اینگونه عملیات به عنوان توسعه روستا که هیچ محور مشخصی ندارد، هیچ نتیجه مشخصی نخواهد داشت و تنها به دور ریزی این اعتبارات تخصیص یافته از صندوق توسعه ملی منتهی می شود.

 

 

 

توسعه شهرک صنعتی – گلخانه ای - دامپروری و... دارای تجربه اجرایی است. این طرح های زمین محور بودند و متکی به امکان تخصیص اراضی ملی بود و هنگامیکه زمین قابل واگذاری مشخص شد، این طرح ها به دور از ظرفیت و مبانی اقتصادی به ظاهر مکان محور گردید، اما در آن مکان نه سرمایه انسانی و نیروی کار وجود داشت و نه نهاده و دیگر عوامل تولید ! نه طرح ها هدف بازگذاری جمعیت را دنبال می کرد و نه دانش آموخته می توانست مکان تعیین شده را به عنوان بستر فعالیت اقتصادی یا حتی معیشتی و زندگی خود تعیین کند و میلیاردها ریال برای تجهیز و نوسازی این اراضی تخصیص یافته هزینه شد و این منابع هدر رفت و دانش آموخته بیکار کاری پیدا نکرد و تولید ملی نیز حمایتی به خود ندید،

فکر می کنیم گردشگری داخلی داریم و جاذبه گردشگری در روستاهای کشور در حدی است که می تواند حتی برای کسانی که از خارج مرزهای ملی به این کشور و مردمش نگاه می کنند، جاذب باشد و وسوسه سفر ایجاد کند در حالیکه در هیچ نقطه ای از کشور عرصه بدون بهره بردار عرفی نمی توان پیدا کرد و برای متولی این بخش یک ریال پیش بینی اعتبار نکردیم، در واقع به متولی منابع طبیعی در توسعه روستایی هیچ اعتنایی نکردیم !

اگر الساعه از جناب آقای رضوی بپرسند که سهم منابع طبیعی کشور از برنامه توسعه کجاست، لابد می فرمایند در ۴۰ درصد تعیین شده بخش کشاورزی دیده شد !  از ده درصد تعیین شده بخش گردشگری از فلان بانک ! و چنین غفلتی که به متولی ۹۰ درصد از مساحت کشور در برنامه توسعه روستا نقشی ندهند، چگونه توسعه است و آیا پایدار می ماند ؟ اگر جناب رضوی سؤال پیچ شوند، لابد می فرمایند به من چه که  آقای وزیر برای منابع طبیعی هیچ سهمی قائل نشده است ؟

از حیث اجرایی منتهای اجرای یک برنامه توسعه روستایی اعتبار محور در همین حد قابل تخمین و برآورد است. به راحتی می توان دریافت توسعه شبکه خدمات امور زیر بنایی یک روستا هر چند لازم و ضروری، به این نحو که با افزایش قیمت اراضی قطعاً به نوعی به خوش نشینی منتهی می شود.

پیدا و پنهان فعالیت اقتصاد کشاورزی، صنعت، معدن، در اقصی نقاط کشور عدم تحرک است و بی حاشا و آشکارا می توان گفت رونقی نیست و رکود با این وصف رخت بر نمی بندد !

 

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 40 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم