وقتی هیچ توافقی پایدار نیست، چه مذاکره ای برای توافق!

چقدر ارزش معاهدات و روزهای جهانی بی رنگ و کم رنگ شده است. دیروز ۲۴ اکتبر برابر با دوم آبان روز جهانی مبارزه با تغییر اقلیم بود.

 

 

وقتی هیچ توافقی پایدار نیست، چه مذاکره ای برای توافق!

چقدر ارزش معاهدات و روزهای جهانی بی رنگ و کم رنگ شده است. دیروز ۲۴ اکتبر برابر با دوم آبان روز جهانی مبارزه با تغییر اقلیم بود. شاید هیچ خبری در این خصوص تنظیم و منتشر نشده باشد.

می توان اینگونه اشاره نمود کسانیکه در ایران، سایه معاهدات جهانی را با ایده تنفس جنگل، بر سرجنگلبانان پتک کرده و توقف بهره برداری و بیکاری را در سفره این مردم گذاشتند، اکنون با خروج امریکا از توافق پاریس بی ثباتی آن توافق و نتیجه بسیار تأسف آور از ایده تنفس حرفی برای گفتن نداشتند و در جهان با این گندی که ترامپ زد، آبرویی برای مدعیان جهانی نیز باقی نماند 

اکنون دهکده جهانی با زیر پا نهادن پیمان پاریس و بزرگترین و طولانی ترین مذاکره بین کشورها در برنامه جامع اقدام مشترک موسوم به برجام، سست ترین و خائن ترین عنصر در توافق جهانی را در یک ساله اخیر به چشم دید، به نحویکه ۲۰۱۷ باید سال نحسی برای جامعه ملل محسوب شود که منتخب مردم بر خلاف منویات مردم و حکومت مردم بر مردم ، از ورطه سوداگری پا در ورطه سیاست گذاشت و به اعتماد چوب حراج زد.

توافق پاریس که با نام پیمان پاریس نیز شناخته می‌شود، ذیل چارچوب پیمان‌نامه سازمان ملل در تغییر اقلیم (UNFCCC) در رابطه با کاستن از انتشار گازهای گلخانه‌ای، سازگاری و امور مالی است که از سال ۲۰۲۰ شروع می‌شود. متن توافق از سوی نمایندگان ۱۹۵ کشور در کنفرانس تغییر اقلیم ۲۰۱۵ سازمان ملل متحد در پاریس در پاریس مذاکره و با اجماع در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۵ تصویب و طی مراسمی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۶در نیویورک برای امضا معرفی و به کشورها اعلام شد.

برجام به تندیسی نیاز دارد و باید در تمامی میادین بزرگ کشورهای جهان نصب شود، زیرا نتیجه طولانی ترین مذاکرات پنچ قدرت جهانی با یک کشور در حال توسعه با یک نتیجه برد برد خوانده شده است. اکنون این سؤال واضح مطرح می شود ؟

رئیس جمهور بزرگترین کشور جهان که نتیجه مذاکره برجام را قبول ندارد، غلط می کند پیشنهاد مذاکره برای موشک های بالستیک بدهد !

آیا با فرض قبول پیشنهاد و تحصیل نتیجه از مذاکره، رئیس جمهور بعدی آن کشور نتیجه این پیشنهاد را قبول دارد ؟

خروج از توافق پاریس و برجام نشان می دهد؛  چقدر یک فرد باید احمق باشد که با فرد مذبذبی چون ترامپ بنشیند و در قالب مذاکره به حرفشان گوش دهد!

بی ثباتی به حدی دامنه اش گسترده شده است که در اجرای قانون تنفس جنگل نیز پایبندی دیده نمی شود، گویا فکر می کنند که در اجرای قانون و برنامه نیز می توانند مانند خریدهای سبد نیازمندیشان چانه زنی کنند و قادر نشدند برای چنین طرح که خود آن را بسیار مهم می دانند و با الفاظ شجاعانه و ابتکاری از آن یاد می کنند، ۸۰ میلیارد تومان اعتبار پیش بینی شده را تأمین کنند. !

در هر حال خروج از پیمان پاریس برای جهان کافی بود که راهش را از این کشور استکباری جدا کند. چقدر احمقانه است که برخی تصور می کنند، کشوری که مردمش متأثر از آلودگی گازهای گلخانه ای نیستند، اما در عین حال صاحب قدرت اقتصادی و نظامی هستند، می توانند آنها را مجاب به کاهش گازهای گلخانه ای نمایند. مقابله با تبعات ناگوار گازهای گلخانه ای، نیازمند مشارکت کامل و صادقانه همه كشورها، مخصوصا دولت های صنعتی است، چنین رفتار صادقانه ای هرگز به وجود نمی آید.

از برقراری تحریم های ظالمانه بر علیه کشور متمدنی چون ایران می توان این نتیجه را گرفت که جامعه جهانی فقط می تواند این نوع دولت آمريكا را در مورد عدم اجرای دقيق و كامل تعهدات بين المللی نکوهش نمايد، اما جامعه جهانی هرگز نمی تواند این دولت را به اجرای دقيق و كامل تعهدات بين المللی آن كشور وادار نمايد.

چقدر تأسف آور است که مسئولان دهکده جهانی در سطح ملی و فراملی پیمان شکن شده اند و با مردم خود صادق نیستند !