روز ملی روستا عشایر و نقشه راه جديد توسعه روستايي !

به برگزاری مراسم چشم دوخته بودم و کمترین انتظار این بود که وزاری مدعو دولت یازدهم در رابطه با تکلیفات و وعده های انتخاباتی شق القمر کنند

 

روز ملی روستا عشایر و نقشه راه جديد توسعه روستايي !

به برگزاری مراسم چشم دوخته بودم و کمترین انتظار این بود که وزاری مدعو دولت یازدهم در رابطه با تکلیفات و وعده های انتخاباتی شق القمر کنند، اما روز ملی روستا عشایر برگزار شد، همایش بود و نقشه راه توسعه جدید روستايي نیز کهنه و مستعمل و انتزاعی و غیر همگرا !

نمی دانم چرا دولت در برنامه ریزی به ظرفیت های درونی روستا و سرمایه انسانی و دیگر عوامل تولید بی توجهی می کند، در حالیکه پراکنش روستاها در جغرافیای سیاسی، می تواند تعادل بخشی در پهنه سرزمینی را، با امکان سنجی انجام انواع فعالیت های تولیدی توجیه کند.

چرا از ظرفیت و توان بخش غیر دولتی استفاده مناسب نمی شود و دولت نمی تواند پوسته کهنه اقتصاد دولتی را بشکند و راه را برای برونسپاری تصدیگری فراهم کند.

به نظر می رسد دولت از ابزار قیمت در کاهش نرخ تورم، ابزار مانعی برای افزایش تولید داخلی ساخته است و کنترل قیمت به مانند پیله عمل نموده و حجم تولید را تحت کنترل دارد و افزایش سطوح کنترل، مانع افزایش حجم تولید داخلی و برنامه های توسعه روستای فاقد سینرژی و همگرایی بین بخشی است.

در هر صورت مناظره تلویزیونی رقابت های انتخاباتی سبب شد، توقعمان بالا رود و انتظار داشته باشیم، ستاد اقتصاد مقاومتی شق القمر و چرت اقتصادی را پاره کند و جامعه به سمت تحرک گام بر دارد، اما در چهارمین همایش ملی روز روستا و عشایر رئیس ستاد فرماندهی اقتصاد مقاومتی از چالش ها و برنامه هایی که اعتبار محور است و با کمبود اعتبارات هرگز نمی تواند عملیاتی شود، به هدف های برنامه ششم و دستور کار دولت 

ارجاع دادند و در عین حال می فرمایند؛ '' روستاییان و عشایر کشور علاوه بر تولید، مرزداران کشور هستند و از مرزهای کشور حفاظت و حراست می کنند.''

اگر این واقعیت محض باور مقامات کشور است، چرا برنامه های اجرایی به نحوی اثر بخش نیست که کاهش جمعیت روستایی را کنترل کند و پدیده شوم مهاجرت کنترل شود. اگر اقتصاد روستایی متحول شود و به سمت تحرک و رونق گام بردارد

چگونه اتاق فکر ستاد اجازه می یابد بدون توجه به رنج محرومیت روستائیان و عشایر کشور، موضوع مشارکت روستاییان نقش مهم و سازنده بداند ولی در مدیریت شهری با اختصاص انواع یارانه برای توسعه جامعه مصرف کننده شهری برنامه ریزی کند.

چگونه چنین برنامه ریزی اقتصادی می تواند مقاومت اقتصادی ایجاد کند. اگر ریخت برنامه های اقتصادی توسعه روستا و عشایر، هنرمندانه و مبتنی بر توان و سرمایه بخش غیر دولتی باشد، می توان برای بیش از ۲۰۰ هزار نفر فرصت شغلی پایدار بدون نیاز به اعتبار دولتی و عاری از هر گونه ریسک تعریف نمود.

در هر صورت توسعه شهری نشان می دهد ابرچالش کشور تهدیدات زیستی نیست، ابر چالش کشور مسئله اقتصاد است و نرخ مهاجرت روستاييان به شهرها نشان از فقر و محرومیت روستایی و نماد این  ابرچالشي است.

 تکلیف دولت در رابطه با فقر روستایی رفع مشکل معیشتی نیست، روستائیان مصداق ضرب المثل « به جای ماهی دادن باید به آنها ماهی گیری یاد داد نیستند » روستائیان هم ماهیگیری بلدند و هم تور بافی و لنج سازی ! روستائیان به رفع محرومیت های تبعیض آمیز نیاز دارند و برنامه توسعه پایدار روستایی باید با رویکرد رفع انواع محرومیت ها ریخته شود. ریختی که اکنون در برنامه ها دیده نمی شود تا بستر استفاده از توان و سرمایه بخش غیر دولتی هموار شود.