آمار بازدیدکنندگان سایت

00414507
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1061
2878
18602
59903
89429
414507

آی‌پی شما: 54.162.132.134
امروز: ساعت

زاکرس بیمار تولید ذغال و بیماری ذغالی بلوط

جنگل های زاکرس با وسعت حدود شش میلیون هکتار، بزرگترین ناحیه رویشی شناخته شده ایران است

 

زاکرس بیمار تولید ذغال و بیماری ذغالی بلوط

جنگل های زاکرس با وسعت حدود شش میلیون هکتار، بزرگترین ناحیه رویشی شناخته شده ایران، از گلوی گربه خفته « آذربایجان» تا منتهای سینه آن «خوزستان» ناهمواری ها و برآمدگی های این سینه رو به سرمای غرب را غالبا با گونه بلوط پوشش می دهد و طبع مردان و زنان غیور ترک و کرد و لر، به واسطه این پوشش گرم است.

زاکرس سرچشمه رودخانه کارون به عنوان بزرگترین رودخانه قابل کشتیرانی ایران و رودهای خروشان دیگر است و ۴۰ درصد منابع آب تجدید پذیر کشور را در خود دارد.

زاکرس بیمار است و به مرحم نیاز دارد ! و به دور از ترحم به تدبر نیاز دارد ! گوش انسان ها را از فریاد سوزناکی که از سر احساس بلند می شود، پر نکنید.

هر مدرسه یک نهالستان می تواند یک بستر فرهنگ ساز جهت ایجاد مدیریت پایدار باشد، اما هرگز نمی توان احساس محور به سمت احیای جنگل رفت و از کنترل عوامل تخریب غافل ماند و در پی ایجاد مدیریت پایدار جنگل های زاکرس بود.

می توان بر طبل هر مدرسه یک نهالستان مانند ایده جنگلانه کوبید و از ظرفیت معلم و دانش آموز استفاده کرد و آموزه های فرهنگ ساز مدیریت آتی جنگل را تولید نمود، اما ابتدا باید عوامل تخریب های شناخته شده را کنترل کرد.

در این ناحیه رویشی فقیر که فرزند مدرسه ای بذر بلوط بکارد و پدر دارای مشکل معیشتی دور از چشم فرزند نهال سبز شده را برای تعلیف به کام دام دهد، تا فرزندش را از گرسنگی نجات دهد، دست به دست کردن فقر است.

در این دهه های اخیر که بیماری ذغالی بلوط عود کرده است، بیماری مهلک دیگری نیز ناشی از فقر جوامع محلی دامن زاکرس را گرفت و از طریق تولید ذغال سد جوع می کند، باید به آنچه که اکنون بیش از هر چیز دیگری در دوران رکود اقتصادی روند تخریب را تشدید کرده است پرداخت.

توسعه فرهنگ قلیان کشی مایه تأسف است ! سیاهی نیاز این قشر از فرهنگ مآب های کشور به  زغال، بر روی فرهنگ جامعه و جوامع محلی سایه انداخته است.

آن جامعه کوچک فرهنگی و آن گلوی دانش آموزی نازک، که فرهنگ هر مدرسه یک نهالستان را تولید کرده است و البته اقدامی مبارک است، اما تحت تأثیر فرهنگ مخرب فقر مالی محلی در تولید ذغال و فقر فرهنگی فرا محلی در مصرف ذغال است.  

چرا آب در هاون می کوبید !‌

مصرف ذغال بلوط در هر قهوه خانه روزی ۳۰ کیلو یک کیسه است. دست ِ کم باید با قطع ۵۰ اصله بلوط حدود بیست ساله به این کیسه ذغال رسید. در تهران حدود ۱۰۰۰ قهوه خانه وجود دارد و بر این اساس جوامع محلی فقیر ناحیه زاکرس باید روزانه ۵۰،۰۰۰ اصله درخت بلوط قطع کند تا به ۳۰،۰۰۰ کیسه ذغال برای مصرف یک روز قهوه های تهران برسد. بنابراین سالانه باید ۱۸،۲۵۰،۰۰۰ درخت قطع شود تا این نیاز غیر ضرور و البته سراسر خسارت و ضرر جامعه را پاسخ دهد.

سال های مدیدی است که زاکرس در بین آفت و بیماری و بهره برداری بر خلاف قانون به سمت نابودی رفته است

در حالیکه در روستاهای استان های زاکرس نشین شاید حتی یک میلیون دانش آموز هم نداشته باشیم. سرعت کاشت نهال حاصل از فرهنگ یک مدرسه یک نهالستان، مانند مقایسه سرعت یک تراکتور به سرعت هواپیما در آسمان زاکرس است. جهل مدیریت جنگل ها را در کام خود فرو برد ! صیانت به جنگل خیانت کرد !!!

بنالید از این جهل در این کشوریکه در جنگل های شمال کشورش، باید سرشاخه های خشک درختان ۳ تا ۵ ساله ایکه به قطر درخت بیست ساله بلوط زاکرس می رسند، لاجرم به هر دلیلی باید در جنگل بپوسند و یا در حالیکه خشک و حساس به اتش شده اند، جنگل را بسوزانند، اما برای رفع نیاز جامعه نباید بهره برداری شوند !!!

گویا زاکرس و هیرکانی محکومند و باید در جهل بسوزند، یک مدرسه یک نهالستان اولویت نیست باید هر مدرسه یک جنگلبانی شود و فرهنگ حفظ و احیا ایجاد کند !!! 

نیمه ای عریان – نیمه ای پنهان – این سراسر جهل بین دسمایه تدبیر کیست !

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 67 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم