آمار بازدیدکنندگان سایت

00628312
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
3658
4114
26420
82012
102859
628312

آی‌پی شما: 54.225.26.154
امروز: ساعت

سلیقه های ضد توسعه، موانع توسعه نیافتگی

اگر رفتار مدیرانه نباشد و به اشتغال زایی ناپایدار اکتفا شده و در هر حال امید نیافریند

 

سلیقه های ضد توسعه، موانع توسعه نیافتگی

اگر رفتار مدیرانه نباشد و به اشتغال زایی ناپایدار اکتفا شده و در هر حال امید نیافریند، مصوبه برداشت یک و نیم میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی برای ایجاد اشتغال در مناطق روستایی مجلس شورای اسلامی می تواند نگرانی جدی داشته باشد.

ابتدا باید آسیب ها و موانع مسیر توسعه نیافتگی را بر طرف کنند. ! دیگران راهی را رفته اند که تولید خدمت ناچیزی برای مردم داشت و تعارض و افتراق آرا و مشکلات عدیده به جا گذاشت، آنها آن راه را نروند ! جامع نگر باشند ، اگر اعتدال گرا هستند !!!

اما اگر اراده ملی حول محور اجرای اقتصاد مقاومتی در راستای بهبود معیشت مردم و رفع بیکاری و افزایش تولید داخلی و ایجاد تحرک اقتصادی در عین همراهی با دولت به اجرا در آید، نگرانی ناپایدار و نتیجه در کام ملت شیرین خواهد بود

اگر یک عنصر برنامه محور و خلاق و یا خوش سلیقه به عنوان یک عنصر مجرب از تصدی امر بر کنار شود، همه تجاربش که در سنوات پایانی خدمتش تجلی یافته است با او می رود، خواندن آیین نامه ماده ۱۹۴ برنامه پنجم توسعه را در راستای توسعه روستایی و نگرانی از چگونه استفاده شدن یک و نیم میلیارد دلار از صندوق ارزی به علاقمندان توصیه می کنم.

روستا در ساختار طولی یکی از تقسیمات جغرافیایی کشور است و در ساختار عرضی می تواند همان شورای اداری بخش – شهرستان – استان و هیات دولت را در مقیاس کوچک خود داشته باشد. اما در حمایت از تولید کنندگان چون همیشه شیپور را از سر گشادش دمیده اند، روستا در این دهه اخیر کسی را به عنوان دهیار در خود خودش شناخت.

وقوف بر این نکته ضروری است، که منابع درآمدی مردم کشاورزی و باغداری و زیر شاخه های آن و بهره برداری مستقیم و غیر مستقیم از منابع طبیعی و کارکردهای بازاری و غیر بازاری آن و معدن – صنعت – گردشگری مشتمل است و  اگر با دقت تأمل کنیم، این تولید کنندگان چتر حمایتی مناسب ندارند.

جاذبه های طبیعی و فرهنگی و تاریخی در اقصی نقاط کشور پرکنده اند، گرایش گردشگران به میزان امکان تبادل فرهنگی گردشگران با جوامع محلی بستگی دارد و خانه گردشگری در نوع هم زیستی تجلی می یاید. قدر مسلم ساده زیستی و بی پیرایگی و مصرف مواد غذایی ارگانیک می تواند افزایش جاذبه ایجاد کند.

چون این روزها در خصوص گردشگری مطالبی نوشتم، به ضرورت توجه بیشتر به بند (ﻫ) و (و) ماده یک در رابطه با هتل و احداث هتل به رتبه ایران اشاره می کنم.

رتبه ایران در میان ۱۴۱ کشور ۱۱۹ است. اینکه ضرورت دارد به هتل سازی روی آورده و رتبه کشور را اصلاح کنیم و یا به خانه گردشگری روی آورده و گردشگری روستایی و اکوتوریستی توجه بیشتری بکنیم، مجموعاً مسئله کشور ماست که بر برد نوشته شده است.

هزینه های سنگین هتل سازی و خالی بودن هتل !!! یا هزینه کم خانه گردشگری و رونق روستایی !!!

وسعت و پراکندگی کشور ما ضرورت توجه و تحمل هر دو نوع هزینه و دستیابی به هر دو امکان را توصیه می کند

اجرای ماده ۱۹۴ و آیین نامه اجرایی آن کارنامه در خور توجهی ندارد، اما آنچه مسلم و قابل استنباط است، این نکته است که احتمالا کارشناسان و مدیران مرتبط و پیش نویس گیرنده این آیین نامه در تصدی امر نیستند و این فاجعه مرتبط با تغییر اتوبوسی مدیران با تغییر دولت و ضعف برنامه ای برنامه های توسعه پنج ساله است که پیشرفت فیزیکی اندکی برای برنامه چهارم و برنامه پنجم توسعه گزارش می شود

گفته می شود در لایحه برنامه ششم توسعه احداث ۲۷۰ هتل چهار و پنج ستاره پیش‌بینی شده است، یکی را که قرار بود هفت ستاره باشد، در پس کرانه خزر در کنار صخره همه را به سخره گرفته است !!! یکی هم مانند یک برج مخروبه بر روی یک شهر در حاشیه رودخانه حریم و مسیل رودخانه را خورده و یکی دیگر که قرار بود همه چیز یک شهر را داشته باشد، اکنون نمی تواند مالک خودش را اداره کند. 

توسعه خانه گردشگری در این مرحله از توسعه روستایی توصیه پذیر تر است، مخصوصاً اینکه این منابع ارزی قابل برداشت از صندوق ذخیره ارزی در توسعه شهرهای زیر ده هزار خانوار نیز قابل مصرف است.

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 104 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم