آمار بازدیدکنندگان سایت

00414495
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1049
2878
18590
59891
89429
414495

آی‌پی شما: 54.162.132.134
امروز: ساعت

آشوراده در محاق است و این یک واقعیت تلخ است !.

 

با ابزار تأسف نسبت به یکی از پاسخ ها به این مطلب باید تأکید کنم، چگونه می توان واقعیت ها را کتمان کرد ؟.

 

آشوراده در محاق است و این یک واقعیت تلخ است !.

با ابزار تأسف نسبت به یکی از پاسخ ها به این مطلب باید تأکید کنم، چگونه می توان واقعیت ها را کتمان کرد ؟.

آشوراده در محاق است، نباید تردید کرد. اظهار نظرات نباید کاسبکارانه بیان شود و بگویند نظر کارشناسی است. میانکاله و جزیره آشوراده – بوجاق در سواحل خزر بی بدیل هستند، قلمرو منحصر به فرد این منابع طبیعی، نباید در چشم انداز توسعه طلبی انسان قرار گیرد.

سال های مدیدی است که کارشناس برجسته و عضو شورایعالی جنگل را می شناسم و او محقق برجسته و تنها شخصیت علمی اجرایی، در طراحی پارک‌های طبیعی است. به کاربردن واژه هایی چون خصومت – تصفیه حساب – اظهار نظر پوپو لیستی برازنده ایشان نیست، البته که هیچ کس مبری از عصانیت نیست ! . 

گلستان بخشی از مازندران بزرگ بود و آشوراده بخشی از میانکاله است. تغییر و تحولات سیاسی اجتماعی  لازم است، اما مدیریت منابع طبیعی و طبیعت نمی تواند تابع آن تصمیمات باشد. این آسیب ناشی از تقسیمات کشوری است که تعیین مرز بین دو استان را منتهی به تقسیم منطقه حفاظت شده کرده است. این تبعات همان جهل کارشناسی است که در عین بی توجهی به اجرا گذاشته شده است.

تکانه ها بر پیکره منطقه حفاظت شده میانکاله و آشوراده جدی است، آلودگی نیروگاه نکا – توسعه روز افزون بندر امیرآباد – اخیراً طی تشریفات تبدیل بندر به منطقه آزاد اقتصادی و... می تواند هشدار نابودی باشد و تأسف اور است که سازمان متولی منطقه حفاظت شده در حالیکه اختیارات بهره برداری در مناطق چهارگانه ندارد، بی اعتنا به نظر کارشناسی کارشناسان سازمان جنگل ها و تصویب طرح، بگوید با سرمایه گذاری بخش خصوصی در جهت توسعه گردشگری موافقت دارد.

اگر چه مرجع تصویب کننده طرح های پارک جنگلی و احکام قانونی لازم و کافی برای واگذاری پارک جنگلی « حتی بدون دریافت بهره مالکانه به شهرداری ها» در کشور وجود دارد، اما هیچ مرجع تضمین کننده ای در کشور وجود ندارد که بتواند در باز پس گیری پارک های جنگی به سازمان جنگل ها کمک کند.

اکنون فرایند بازپس گیری طرح های چنگلداری را ببینید، این فرایند که بدون مداخله و یا با کمترین مداخله مقامات سیاسی تحت اجرا بود، علیرغم مدت باقی مانده از قرارداد، در مسیر خاتمه قرارداد قرار گرفته است و سازمان جنگل ها در شرایطی نیست که طرح های جنگلداری را تحویل گیرد، اما پارک های جنگلی متعددی در شرایطی قرارگرفته اند که به مانند رفتن کله گاو در کوزه تبدیل است، یا باید به بردیدن گردن گاو تن داد و یا به شکستن کوزه قناعت نمود.

کسانیکه نمی خواهند سرمایه گذاری کنند می روند سراغ خط قرمزهای کارشناسی شده، کارسناسان مجرب و متخصص سازمان جنگل ها که بر أساس سیاست جنگل ابراز نظر می کنند و تنها حاشیه آنها این است که؛ قائل به این نکته هستند که مناطق محدودی از کشور نیاید در انحصار توسعه طلبی انسان قرار گیرد.

در کشوریکه دستگاه های متعدد خود را در توسعه گردشگری مسئول می دانند و جزایر مختلف تصمیم گیری درست کرده اند، حرف زدن در مورد توسعه صنعت گردشگری در این مناطق فعلا عبث است.

هیچ تردید در مبانی نظری ارکان بهره گیری از طبیعت طرح - مدیریت – نظارت و پایش درست وجود ندارد، هیچ لزومی هم به آدرس دادن به این و آن در فلان کشور نیست. شرایط ما در تهیه طرح تقلیدی از دیگر کشورها و ناتوانی در بومی سازی و ضعف مدیریت و اضمحلال بنیان های نظارتی به حدی در کشور برجسته است که مردم عادی جامعه، تحت تهدید زیستی و ایستاده در غبار به اینگونه ابراز نظرات وقعی نگذارند.

منطقه حفاظت شده میانکاله و آشوراده نیاز مبرم به ارتقاء بافر زون دارد تا به نحو مطلوب در حفاظت از کر زون میانکاله ایفای نقش کند، خرید لکه های اراضی مستثنی باید در اولویت امر قرار گیرد و در چنین مناطقی اگر یکی از ظرفیت ها اکوتوریستی تعریف شود، باید توسط دولت سرمایه گذاری شود و هدف انتفاعی نباشد.

برای پاسخ به تقاضای جامعه و سیل خروشان جمعیت ۱۰ میلیونی پایان هفته مناطق شمالی، باید به فکر احداث جزایر مصنوعی و سرمایه گذاری مناسب بود، سرمایه های طبیعی نباید به تاراج گذاشته شود.

 

 

 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 60 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم