آمار بازدیدکنندگان سایت

00414459
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1013
2878
18554
59855
89429
414459

آی‌پی شما: 54.162.132.134
امروز: ساعت

پیچیدگی نرخ بیکاری در جمعیت فعال کشور

نگرانی عمده جامعه در مورد بیکاری از یک سو مرتبط با افراد دارای تحصیلات دانشگاهی و از سوی دیگر مرتبط با سرپرست خانوار است و این همه نگرانی جامعه است.

 

پیچیدگی نرخ بیکاری در جمعیت فعال کشور

نگرانی عمده جامعه در مورد بیکاری از یک سو مرتبط با افراد دارای تحصیلات دانشگاهی و از سوی دیگر مرتبط با سرپرست خانوار است و این همه نگرانی جامعه است.

اعلام نرخ بیکاری کشور منطبق با فرهنگ ایرانی واقع گرایانه نیست، آنچه که مرتبط با کار و بیکاری در محاوره عمومی جزء خرده فرهنگ جامعه محسوب می گردد، این است که مصاحبه شونده به عنوان سرپرست خانواده بیکاری خود و یا بیکاری فرزند تحصیل کرده اش را بیان می کند.

همیشه نتیجه یک بررسی علمی و پژوهشی کلاسیک با نیازهای عمومی بومی فاصله دارد. بخشی از نرخ بیکاری ذات و عمق نگرانی اولیا نسبت به فرزندانشان در قبال تلاش آنها در کسب مدارک تحصیلی است. از این رو تعداد جمعیت ۱۵ ساله تا ۲۰ ساله کشور که خدمت سربازی خود را انجام نداده است نباید در نرخ بیکاری دخالت داده شود. در بررسی بازار کار جامعه ایرانی تعریف جمعیت فعال اقتصادی چه از جهت روانی و چه از جهت موانع قانونی نمی تواند منطبق با واقعیت های جامعه ما باشد و لذا قرار دادن جمعیت جوان ۱۵ تا ۲۰ ساله و یا بیشتر نباید در نرخ بیکاری کشور دخالت داده شوند.

هدف از اعلام نرخ بیکاری در تمام جوامع تعیین نرخ فعالیت یا نرخ مشارکت[1] است و با توجه به تعریف استاندارد جهانی، جمعیت فعال[2] از سنین ۱۵ و بیشتر در محاسبات دخالت می شوند، اما در ایران شرایط متفاوت است از آن طریق کاربرگ آمارگیری تکمیل می شود، با کار تحقیق و پژوهش و تعاریف علمی مورد استفاده در تطابق نیست.

گزارش شماره ۱۴۹۷۸ مرکز پژوهش های مجلس که در شهریور ماه ۹۵ اعلام شد نشان می دهد؛ بر خلاف ثبات نسبی تعداد بیکاران سال های ۸۴ تا ۹۴ «دهسال گذشته» ترکیب تحصیلی جمعیت بیکار، تغییرات قابل توجهی داشته است، به نحویکه از میزان ۲۰ ٪ در سال ۸۴ به میزان ۴۰ ٪ در سال ۹۳ رسیده و دو برابر شده است.

درحالیکه جمعیت باسواد ۲۵ تا ۴۰ سال جامعه حدود ۲۰ میلیون نفر است، جمعیت دارای تحصیلات عالی و حوزوی در حدود ۱۰ میلیون نفرند و اگر ۴۰ ٪ بیکار باشند، آنگاه تراژدی بیکاری کشور که باید در مورد آن تدبیر نمود در حد ۴ میلیون نفرند که باید از ظرفیت های بخش غیر دولتی، فرصت های شغلی قابل ایجاد یا تشخیص را تعیین نمود و من امید دارم که تدبیر می تواند رافع مشکلات شود و به کانون خانواده ها رفع نگرانی را نوید دهد.

بخش دیگری از بیکاری که مربوط به کم سواد یا بیسواد جامعه است و البته نرخ پایینی حدود ۸ ٪ دارد می تواند با چرخ حرکت تولید داخلی برای بخش خدمات و افزایش تولید داخلی وارد بازار کار شود.

اطلاعاتم مربوط به ظرفیت های هم راستا با توسعه پایدار در بخش کشاورزی و زیر بخش های آن است و من فکر می کنم که اگر بررسی و اقدام مدبرانه انجام شود، این بخش می تواند مرتبط با اشغال پایدار ۱۵۰ هزار نفر بدون نیاز به اعتبار دولتی بدون فوت وقت اقدام نماید و با شروع به کار این تعداد کشور در بخش روستایی مواجه با تحرک جدیدی می شود و می تواند تا حدود یک میلیون مشاغل وابسته و پیوسته ای در چارچوب افزایش بهره وری معرفی کند و در حوزه روستایی و کشاورزی از رخوت و سستی و رکود به سمت تضمین و تحریک به رونق برسد.

برای کشوری که با  ۷ درصد از جمعیت جهان و ۱۵ درصد از خاک کره زمین می تواند ارتباط مستقیم و بی واسطه داشته باشد، تأسف آور است که به علت سختی معیشتی و عدم انجام ازدواج و یا استقرار ازدواج موفق، در مسیر تنزل بُعد خانوار و به هم خوردگی هرم سنی قرار گرفته است.



[1] - نرخ فعاليت (نرخ مشارکت اقتصادي): عبارت است از نسبت جمعيت فعال (شاغل و بيكار) دهساله و بيشتر (یا ۱۵ ساله و بيشتر) به جمعيت در سن کار، دهساله و بيشتر (یا ۱۵ ساله و بيشتر) ضرب در ۱۰۰

[2] - جمعيت فعال اقتصادي: تمام افراد در سن کار یعني جمعيت دهساله و بيشتر (یا 15 ساله و بيشتر) که در هفته تقویمي قبل از هفته آمارگيری (هفته مرجع) طبق تعریف کار، در توليد کار و خدمات مشارکت داشته (شاغل) و یا از قابليت مشارکت برخوردار بوده اند (بيكار) جمعيت فعال اقتصادی محسوب مي شوند.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

پر بحث ترين عناوين

كاربران آنلاين

ما 30 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم