هتل سازی در این مقطع توجیه اقتصادی ندارد.

 

تردیدی نیست که جذب گردشگری خارجی به تجهیز زیر ساخت ها نیاز دارد و به نبست جهانی سهم ایران از تجارت جهانی، زیر ساخت های کشور برای جذب ۲۰ میلیون گردشگر در این صنعت تجهیز و آمادگی سازی نشده  است. 

 

 

 

هتل سازی در این مقطع توجیه اقتصادی ندارد.

 

تردیدی نیست که جذب گردشگری خارجی به تجهیز زیر ساخت ها نیاز دارد و به نبست جهانی سهم ایران از تجارت جهانی، زیر ساخت های کشور برای جذب ۲۰ میلیون گردشگر در این صنعت تجهیز و آمادگی سازی نشده  است. در مفهوم توسعه صنعت گردشگری، مدیریت ها در این زمینه انتزاعی است و هر زیر بخش برای خود تصمیمی می گیرد و قادر به اعمال چارچوب کاری مدیریت یکپارچه در بخش گردشگری نیست، رونق گردشگری به أراده جمعی نیاز دارد. شاید یک بسته اجرایی یا برنامه عملیاتی بتواند در راستای تامین خواسته های هر یک از ذینفعان، اعم از هتلدار یا مهمان پذیرها یا پانسیون ها حرکت کند.

هتل سازی در محدوده شهری با زمینی گران و در فضای محدود و در خارج از محدوده قانونی شهرها به بهانه های کوه خواری و زمین خواری و دریاخواری با محدودیت های تحمیل شده به توسعه کشور، با موانع قانونی مواجه و منافع ملی را به مخاطره افکنده است. رفع موانع در این مقطع امکان پذیر نیست و مادامیکه مانع تراشان خود مجری قانون و سیاست های کلان کشور نشوند و شخصاً آزمون ننمایند به نتیجه آزمون های دیگران توجهی ندارند و امکان سرمایه گذاری در حاله ابهام قرار گرفته است.

در هر حال هتل با قیمت تمام شده بسیار گران و خدمات هتلداری برای گردشگری نیز بسیار گران ارائه می شود. مدیریت هتلداری در کشور انتزاعی است و بر أساس ظرفیت گردشگری خارجی احداث نشده است. غالبا ساخت هتل های کشور بر أساس مراکز جمعیت و سفرهای موضوعی زیارت - تجارت و ... ایجاد شده است. بر أساس اطلاعات تولید شده مرکز آمار همه‌ ظرفیت‌ اقامتی در هتل‌های یک تا پنج ستاره، هتل ‌آپارتمان‌ها و مهمان ‌پذیرهای کشور بدون شمارش متل‌ها و پانسیون‌ها ۲۱۵۴۱۹ تخت است.

در حال حاضر ۱۰۲۵ هتل ۱ تا ۵ ستاره با ۴۳۸۵۳ اتاق و ۱۰۶۹۹۴ تخت، ۵۲۵ هتل ‌آپارتمان با ۱۰۲۲۵ اتاق و ۲۹۰۲۵ تخت و ۱۵۰۰مهمان‌پذیر با ۲۸۰۱ اتاق و ۷۹۴۰۰ تخت موجود است.

از این میزان ظرفیت هتل‌های دو ستاره با ۳۵۴ واحد با ۱۰۶۵۶ اتاق ۲۵۸۲۳ تخت بیشترین تعداد تراکم و هتل‌های سه ستاره با ۲۲۱ واحد ۱۱۸۵۳ اتاق و ۳۰۸۴۴ تخت، بیشترین ظرفیت اقامتی را در کشور دارند. هتل های یک ستاره نیز با ۳۴۸ واحد با ۸۰۹۴ اتاق و ۲۱۱۰۳ تخت هستند.

اگر اقتصاد صنعت گردشگری را در بین دیگر صنعت ها، به این جهت دارای توجیه بیشتری می دانیم، که بخشی مهمی از خط تولید این صنعت با بازدید آثار تاریخی و دینی و مواهب طبیعی موجود بوده و نیازی به ایجاد ندارد و نیروی کار و مدیریت را دارا هست. با آگاهی و اطلاعات از کشور مبدا، در کشور مقصد فقط به نیازهای امنیتی و خدمات رفاهی موکول می شود.

توجیه پذیرترین قسمت از مدیریت توسعه این صنعت ارائه خدمات با کیفیت استاندارد و ارزان است و هتلداری به جهت اینکه نیاز به ایجاد هتل دارد، در این مقطع از زمان بسیار گران تمام خواهد شد. اما برنامه ریزی برای ایجاد  کمپ های خدمات گردشگری که تجهیزات  یک هتل ۴ ستاره را دارا باشد می تواند، بر حسب موهبت های طبیعی توزیع بهتری در استان های مختلف داشته و در حاشیه خود بازدیدهای اماکن میراثی و دینی را پوشش دهد.

در هر حال نرخ هتل ها با شرایط اقتصادی قشر عظیمی از جامعه ناهمگون است و اقامت در هتل همچنان جزء خدمات گران به ‌شمار می‌آید و احداث آن برای جمعیت ۵ میلیونی گردشگر خارجی که گفته می شود فقط ۲۵۰.۰۰۰ نفر آنها ارز آوری دارند، از توجیه لازم برخوردار نیست و نوسازی و تجهیز و ارتقاء درجه برخی هتل ها که در موقعیت های مکانی خوبی مستقرند، توجیه اقتصادی بیشتری بر هتل سازی دارد. سپس باید با محتوای اقتصاد مردم بنیاد به سمت توسعه خانه های گردشگری رفت و با این اقدام بسیار ارزان که با تجهیز خانه های روستایی به خانه های گردشگری مجهز با آیین و سنن هر منطقه و مصالح بومی حفظ بافت قدیم و میراثی با خود خواهد داشت.