صنعت گردشگری اقتصاد درونزا و منافع ملی نا محدودی دارد

روز جهانی گردشگری و جهانی به همه متولیان این صنعت مبارکباد. روز جهانی گردشگری را با جهانی توام با نا امنی تجربه می کنیم ! فرصت های بی انتهایی در ظرفیت های میراث فرهنگی و اماکن مذهبی و مواهب طبیعی جنگل و دریا نهفته است.


 

 

صنعت گردشگری اقتصاد درونزا و منافع ملی نا محدودی دارد

 

روز جهانی گردشگری و جهانی به همه متولیان این صنعت مبارکباد. روز جهانی گردشگری را با جهانی توام با نا امنی تجربه می کنیم ! فرصت های بی انتهایی در ظرفیت های میراث فرهنگی و اماکن مذهبی و مواهب طبیعی جنگل و دریا نهفته است. آیا توجه با این نوع ظرفیت ها نمی تواند به اقتصاد مقاومتی کشور کمک کند. بسیاری از سختگیری های بی پایه که به اضمحلال انگیزه های سرمایه گذاری منتهی می شود، با وصف اذعان مقامات عالی رتبه کشور به جایی نمی رسد.

از ابزارهای جذب و دفع گردشگر شناخته و ناشناخته ای وجود دارد. گاهی در مورد از دست رفتن فرصت های گردشگری ترکیه فکر می کنم ! ضرب المثل قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید، تا چه حدی مصداق دارد. اتفاقات کودتای ترکیه بر روی صنعت گردشگری این کشور را باید ویرانگر تصور کرد[1]. سایه امنیت کشور را باید برای توسعه گردشگری مغتنم دانست.!

این همه ترافیک جاده ای شمال برای دیدن جنگل و دریا همیشه با عدم موفقیت حض وافر همراه می شود. دریا طوفانی است، یا کسی در اثر بی احتیاطی و عدم توجه به اخطارهای مکرر ناجی غریق،غرق شده و همه حاضرین و ناظرین را غرق در تلخ کامی می کند.

برای جلب و جذب گردشگری باید موانع را برداشت.  اصحاب جراید و صاحبان قلم و خبرگذاری ها، منافع ملی را مد نظر قرار دهند. گفتمان ملی باید با ملحوظ نظر قرار گرفتن منافع ملی شکل بگیرد. اینکه آقای دکتر عباسی می تواند بگوید؛ « قرار است ۴۰۰ هتل ۵ ستاره در جاهای محتلف کشور تأسیس کنند و از این طریق به نفوذ فرهنگی و اخلاقی در کشور برسند»[2] می تواند بگوید ! اما حفظ منافع ملی ایجاب می کند، نگوید ! یا عزمی ملی مانع  ایجاد پژواک صدای ایشان شود و گفتار ایشان مرور نشود. این رفتار برای حفظ منافع ملی کمترین هزینه را دارد، اما اندک درآمد رسانه ای شاید  بتواند تا حدی در دفع سرمایه گذاری و سرمایه گذار تأثیر بگذارد. تردید نکنیم در همین حد محدود ! اقدام رسانه ای انجام شده بر خلاف سیاست های اقتصاد مقاومتی است.

 عبارت های کوه خواری و دریا خواری و زمین خواری جسارت مدیریت را از بین برد، مدیریت ریسک پذیری نمی توان یافت و از این رو دولت باید از شعار تدبیر خود، به مردم ابزار توسعه گردشگری را نشان دهد. با این ساز و کارها هرگز نباید امیدی به جذب سرمایه و جلب سرمایه گذاری و ایجاد فرصت از ظرفیت های موجود کشور داشته باشیم.

توسعه اکوتوریست از زیر بخش صنعت گردشگری در کشور با کمترین میزان سرمایه گذاری در برخی مناطق شناخته شده قابل اجرا می باشد. اینها ظرفیت های درونی دریا و جنگل و آبادی های درون جنگل می تواند اقتصادی مردم بنیاد داشته باشد. می تواند دانش محور مدیریت گردد. تلاش کنیم فرصت ها به تهدید تبدیل نشود.



[1]  -  تردید های جدی برای سرمایه گذاری در گردشگری ترکیه  -  http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=117755&;Serv=2&SGr=24

[2]  -  http://cdn.tabnak.ir/files/fa/news/1395/7/3/636443_215.jpg