آمار بازدیدکنندگان سایت

01974517
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
276
938
2958
18224
34729
1974517

آی‌پی شما: 54.237.249.90
امروز: ساعت

جنگ آب و رویای خوش اجرای پروتکل کیوتو

 

جنگ آب و رویای خوش اجرای پروتکل کیوتو

مردم ما هرگز در چارچوب اجرای یک پروتکل به سمت توسعه گام بر نداشتند و همیشه با سراب مواجه بودند. هر اقدام ملهم از پروتکل­ های جهانی، برای مردم ما نتیجه­ ای خوشبینانه و رویایی دارد.

 

 

 جنگ آب و رویای خوش اجرای پروتکل کیوتو

مردم ما هرگز در چارچوب اجرای یک پروتکل به سمت توسعه گام بر نداشتند و همیشه با سراب مواجه بودند. هر اقدام ملهم از پروتکل­های جهانی، برای مردم ما نتیجه­ای خوشبینانه و رویایی دارد. تنها نتیجه اجرای هر پروتکل از نفس افتادن اسب توسعه کشور است.

در ماه های اخیر سرگرم بررسی معاهدات جهانی در حوزه منابع طبیعی و تأثیر اجرا و مراعا نگه داشتن مفاد آنها بر منافع ملی شدم و بر مصرعی از شعر زیبای شفیعی کدکنی "به کجا چنین شتابان" تأمل کردم. تصورم این است که؛ بعضی رفتارها و روش اقدام  به معنی  فرار رو به جلو تلقی می شود. باید مانع از این اتفاق شد.

استکبار جهانی هرگز دلش برای ملت های کشورهای عقب مانده از توسعه نمی تپد، تمام قواعد استکباری مبتنی بر قواعد تجارت استوار است. از سر نیاز دست به سوی استکبار دراز می کنی و اگر از روی حریت و آزاد منشی اراده ات، استقلال فکری و باورهای دینی و ملی شود، تحت تزویر استکباری باید برای انواع توطئه­های درونی و بیرونی، گرفتاری رفع آشفتگی ها را مدیریت کنید و بدین طریق برای اسب اقتصاد استکبار جهانی هم آخور درست می کنی و توبره ! تا او هم از جیب تو بخورد و هم از جیب دشمن تو و به هر حال چرخ اقتصادی او روان تر بگردد.

معمولاً هدف گذاری­ها در هر برنامه رده بندی دارد. بعضی دوستان بدون رعایت این رده بندی­ها گاهی اظهار نظرهایی دارند و خوب نیست. برنامه نویسان عموماً در صدر هدف­ها همیشه، اهداف کلی را بیان می کنند و سپس اهداف استراتژیک  می نویسند و بعد از آن اهداف عینی و گاهی جزئی تر، هدف­های جزئی را نیز برای یک برنامه اجرایی بیان می کنند.

در حالیکه باید همه اجزا در هدف های کلی تا جزئی، حول محور رسالت و مأموریت های سازمانی نوشته شود می بینیم برخی عبارات  موهوم هستند و از روی وهم بر انگیزی نگارنده تدوین شده اند، باید بر روی برخی عبارات که به عنوان هدف نوشته می شود، تأمل کنید.

اقدام­های ملهم از پروتکل های جهانی به مثابه راه رفتن روی ابرها برای مردم رویایی است. مخصوصا وقتی با عبارات جدید مواجه شوید و یا کسی با استفاده مکرر از واژه های بیگانه به توضیح خود چاشنی دهد.

در پروتکل الحاقی کیوتو در مورد تغییر آب و هوا  این عبارت ها توجهم را جلب کرد؛

-       استفاده از انواع جدید و تجدید پذیر انرژی و فناوری‌های کنترل انتشار دی‌اکسید کربن و فناوری‌های پیشرفته  

-       بهبود و بکارگیری مدیریت مواد زائد و نیز تولید، انتقال و توزیع انرژی.

رشته ای  بر گردنم  افکنده دوست   ****   می کشد هر جا که خاطر خواه اوست

به لحاظ اینکه ضریب هوشی کشور بد نیست از جهت تکنیکی شاید بشود از کلمه ما توانیم استفاده کنیم و این یعنی می توان در مونتاژ کاری کمی حساب باز کرد و یا  در تعمیرات و بازسازی و... توفیق داشت، اما اینها تکنولوژی نمی شود.

تكنولوژي تركيبي است از دو واژة يوناني:Techne به معناي هر آنچه كه در طبيعت وجود نداشته باشد و Logieبه معناي هر آنچه كه مبتني بر عقل و منطق باشد.

در تعریفی دیگر؛ تكنولوژي مجموعه ای متشکل از اطلاعات، ابزارها و تکنیک هایی که از علم و تجربه عملی نشأت گرفته اند و در توسعه، طراحی، تولید و به کارگیری محصولات، فرایندها، سیستم­ها و خدمات مورد استفاده قرار می گیرند ".(1989 Abetti )

از 197 کشور تنها 55 کشور معاهده را امضا کرده اند و سایر کشورها مثل ما از هول حلیم تو دیک نیافتادند و طعمه کشورهای توسعه یافته نشدند. آیا با این وضعیت بد مردم واقعاً مجبوریم، بار کاهش گازهای گلخانه ای جهان را هم به دوش بکشیم ؟ 

کشورهایی که بیش از 10 برابر ایران گازهای گلخانه ای تولید می کنند، آیا آنها اقتصاد کم کربن می نویسند.؟

ما چگونه می توانیم اقتصاد کم کربن بنویسیم، در حالیکه برای جمع آوری و دفن بهداشتی زباله به دلیل فقر منابع مالی اعتباری به رها سازی زباله در سطوح جنگل ها و مراتع تن می دهیم ؟

حتی گاز متان قابل استفاده نیز منتشر کرده و برای خود مسئله حریق و افزایش تولید گاز گلخانه ای می نویسیم ! یا در طول دو دهه اخیر به جای اینکه ذخایر گاز کشور را برای تولید انرژی پاکتری مانند برق به مصرف برسانیم، با وجود شبکه برق در اقصی نقاط کشور، شبکه گاز ایجادکرده ایم و زیر پای مردم بمب کار گذاشتیم.

بعضی واقعاً اقتصاد را نشناخته اند و حرف های اقتصادی می زنند و در لابلای حرف هایشان چیزی که بیشتر از هر چیز دیگری مشاهده می شود بهم خوردگی و ایجاد آشفتگی اقتصادی است.

ما هنوز نتوانستیم مشکل جایگزینی سوخت جنگل نشینان را حل کنیم. به طور واضح دلیلش این است که ما هرگز توجه نکردیم چرا باید این کار را انجام دهیم و ضرورتش چیست. خوب است برای یکبار هم که شده برای حفظ منابع ملی و منافع ملی و تولید ثروت ملی بر روی دلایل و ضرورت­ها و مزیت­ها تأمل کنیم و فرصت ها را به تهدید تبدیل نکنیم

ترکیه بیخ گوش کشور ما در زمان انقلاب با بدهی حدود 112 میلیاردی اکنون با ذخیره چند ده میلیاردی هنوز معاهده را امضا نکرده است و میزان انتشار گاز گلخانه ای را اعلام نکرده است، در حالیکه همه منابع آبی درون کشور خود را مهار کرد و به بزرگترین کشور دارای ذخایر آبی منطقه تبدیل شده است و قطعاً در جنگ آب پیروز است!!!

آنگاه که ما به تبع عطش خاک تالاب های کشور عراق، ریزگرد به خورد مردم کشور خودمان می دهیم و ناظر بر این فرایند آزار دهنده هستیم و حتی قادر به حضور در آن کشور برای مهار مظهر ریزگردها نیستیم، بازنده جنگ آبیم !!!

آنگاه که ما در به تبع احداث سد­های پی در پی در کشور افغانستان، هامون را در معرض خشکی می بینیم و تنها مسیر پیش روی مردم ما انتقال آب از دریای عمان به سمت استان انبار غله و فلات مرکزی است و مسیر انتقال شبکه ای که گاه باید پمپاژ کرد و گاه باید به صورت ثقلی انتقال داد. !!!

آنها دل خوش به معاهدات جهانی هستند، بفرمایند تکنولوژی تولید دستگاه های آب شیرین کن در دست چند کشور است. تکنولوژی تولید دستگاه های انرژی های نو در دست چند کشور است.

آیا آنها که قائل به این نکته هستند که پساب تولید شده در فرآیند شیرین کردن آب دریا صدماتی بیشتر از خشکسالی موجود در کشور دارد، هرگز قادر به اتخاذ تصمیم برای پروسه شیرین کردن و انتقال خواهند شد ؟

اکولوژی علم اضداد است و اکولوژیست ها هرگز به تصمیم نخواهند رسید و با خود اظهاری انتشار گازهای گلخانه ای، جز افتادن در دام کاهش اجباری گازهای گلخانه ای، نتیجه دیگری برای مردم کشور ندارد.

تکنولوژی محافظت و افزایش چاهک­ها و انباره‌های گازهای گلخانه‌ای - استفاده از انواع جدید و تجدیدپذیر انرژی و فناوری‌های کنترل انتشار دی‌اکسید کربن و فناوری‌های پیشرفته - بهبود و بکارگیری مدیریت مواد زائد و نیز تولید، انتقال و توزیع انرژی در کشور ما نیست و واردات این تکنولوزی دکان پر رونق آنها خواهد بود و افتادن در دام دشمن را هرگز  فراموش نکنیم.

مهم ترین بخش از مکانیسم توسعه پاک موضوع ماده 12 پروتکل نیز جالب توجه است. به منظور دستیابی به اهداف مورد نظر در زمینه کاهش انتشار آلاینده ها، سه مكانیسم در نظر گرفته است كه از آنها با عنوان مكانیسم های انعطاف پذیر یاد می شود. این مكانیسم ها شامل تجارت انتشار(ET)، اجرای مشترک (JI) و مکانیسم توسعه پاک (CDM) است.

مکانیسم توسعه پاک (CDM)نیز با محدودیت هایی روبه رو است و طی آن کشورهای صنعتی باید بخشی از تعهدات خود را در کشورهای رو به توسعه و بقیه تعهدات خود را در کشور خود به اجرا درآورند. اجرای این مکانیسم نیز برای طرفین به نحوی تنظیم نشده است که از آن خوش بینی تصور نشود. " سرمايه­گذار با ميزان سرمايه­گذاري کمتري به تعهد خود عمل کرده و کشور سرمايه­ پذير علاوه بر تحصيل فناوري­هاي نو و دوستدار محيط زيست، درآمدي را نيز کسب کرده است" واقعاً رویایی و خوش بینانه است.

بر اساس این معاهده، کشورهای صنعتی « آمریکا ۷ درصد، اتحادیه اروپا ۸ درصد و ژاپن ۸ درصد» می باید در دوره ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، میزان انتشار گازهای گلخانه ای خود را به طور متوسط تا سطحی معادل ۵،۲ درصد زیر سطح پایه سال ۱۹۹۰ کاهش می دادند، آنها در حدود ۶۰ درصد کل انتشار گازهای گلخانه ای جهان را تولید می کنند و ما یک درصد!

آنها مرغ همسایه را غاز می دانند یا خود ما مرغمان را غاز معرفی می کنیم !

مسئله اول ما مسئله اقتصادی است باید به تحرک اقتصادی- افزایش تولید داخلی- کاهش نرخ بیکاری فکر کنیم و به مسئولیت و تکلیف مان توجه داشته باشیم. 

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد

کاربرانی که در این گفتگو شرکت کرده اند

  • مهمان - محمد صادق احدی-معاون طرح ملی تغییر آب و هوا

    ممنون از مقاله . هر چقدر در حوزه تحلیل کنوانسیون ها و پروتکل ها گام برداریم در تدوین راهبردهای منطقی و همسو با منافع ملی موفق تر خواهیم شود. لبکن مقاله بر اساس یکسری پیش داوری ها و فرضیات غلط به تحلیل موضوع پرداخته است.این موارد عبارتند از:
    ۱- کنوانسیون ها و پروتکل های بین المللی بر اساس اجماع شکل میگیرند. اینکه ما توان شکل دهی یک کنوانسیون رو نداریم یا در فرآیند شکل گیری آن نمیتوانیم نقش سازنده داشته باشیم، مشکل از ماست نه مجامع بین المللی. در مذاکرات بین المللی هرکسی دنبال حفظ حداکثری منافع خود است. از نماینده ایرانی که توان صحبت کردن انگلیسی ندارد چه انتظار حفظ منافع ملی میتوان داشت.
    ۲- شاکله کلی مکانیسم های مبتنی بر بازار توسط برزیل بعنوان یک کشور در حال توسعه پیشنهاد شده است. لذا توهم توطءه توسط استکبار جهانی راهی به خطاست.
    ۳- پروتکل کیوتو توسط بیش از ۱۸۵ کشور دنیا امضا شده و ملحق شده اند نه ۵۵کشور.
    ۴- کشور ما و بقیه کشور های در حال توسعه تعهد کاهش انتشاری تا دور دوم تعهدات پروتکل کیوتو ندارند.
    ۵- ایران بیش از ۲۲ پروژه CDM در سازمان ملل ثبت نموده است.
    ۶- در عرصه انتسار گازهای گلخانه ای و براورد آن توسط مجامع جهانی نیازی به خود اظهاری ما نیست. مجتمع بین المللی براحتی بر اساس مصرف سوخت کشور، میتوانند انتشار گازهای گلخانه ای کشور در بخش انرژی را با حداکثر ۲-۳% خطا محاسبه کنند.
    با تشکر-احدی

  • مهمان - بهزاد انگورج

    جناب دکتر احدی
    البته سخت است که بپذیرند، ما در کشور شو فرار به جلو داریم و در زیر آتش تهیه تحریم اقتصادی هستیم ! بله آنها همه را مب بینند از تنوع مصرف ما تا کمیت هر یک از مصارف !
    آنها چه حدی پیشقدم هست در حل مسئله جهانی !
    آیا حل تمام مشکلات جهانی در این شرایط سخت رکود به عهده ماست ؟

كاربران آنلاين

ما 34 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم