وقتی هوا خاکی می شود

روز جهانی محیط زیست و رتبه سوم جهانی ما در تخریب محیط زیست، که حکایت از عدم سرمایه گذاری

 

 

وقتی هوا خاکی می شود

 

روز جهانی محیط زیست و رتبه سوم جهانی ما در تخریب محیط زیست، که حکایت از عدم سرمایه گذاری دولت و ناتوانی در بهینه سازی مدیریت و عمیق تر شدن وابستگی معیشتی ذینعان در منابع طبیعی دارد، وظیفه عمومی را در حفظ محیط زیست سنگین تر می کند.

آنگاه که گرد و غبار تشدید یافته و هوا را خاکی می کند و می گویند؛ منشأش خارج از مرزهای جغرافیایی ایران و ناشی از خشکیدگی تالاب هاست و اما هرگز نمی گویند آنچه از مظهرِ چشمه های انتشار این کشور قهرمان در تخریب محیط زیست بر می خیزد و در هوا پراکنده می شود، چگونه مدیریت می شود که به چنین روزی رسیده است.

کشوری که سرشار از انرژی خورشیدی و بادی است و باد و تابش خورشید عامل افزایش تبخیر ! مدیریتش در بهره برداری از این دو منبع سرشار چنان علیل و هاج واج و گیج است که پروژه های تولید انرژی از این دو منبع پاک تجدیدپذیر نیز، در لیست پیشنهادی طرح های مشمول ارزیابی محیط زیستی مشاهد می شود. در عین حال از مصرف سوخت مازوت و... در نیروگاه های برق مجبور به سکوت می شود.

 آنچه به عنوان مخاطرات طبیعی با آن مواجه هستیم، اغلب نتیجه بهره برداری مازاد بر توان اکولوژیک جامعه انسانی است که طبیعت را عریان و زخم های عدیده ای بر آن وارد می نماید و با چنان دست اندازی و ایجاد زخم ها بر کالبد طبیعت، از آستانه تحمل عبور خواهد کرد و مسبب بروز قهر طبیعت می شود.

مشخص نیست چگونه گرد و غبار - ریزگردها و تشدید آن در سال جاری منجر به خاکی شدن هوا را به عنوان مخاطرات طبیعی دسته بندی می کنیم، اما منشأش را در کشوری ثالث ! فراتر از آن سوی مرزها، به عاملیت مانورهای متوالی توسط تروریسم داعش و... می دانیم و بر این اساس یک مخاطرات غیر طبیعی خواهد بود.

بسیار بدیهی است که باید بین مخاطرات غیرطبیعی و مخاطرات طبیعی فرقی قائل باشیم ! زیرا در رابطه با مخاطرات طبیعی عملاً دشمن انسانی نداریم که با ما در تقابل باشد و انتقام بگیرد، گر چه مخاطرات طبیعی را قهر طبیعت و ناشی از تبعات موضعی بهره برداری مازاد بر توان اکولوژیکی جامعه انسانی می دانیم، اما در ذاتِ قهر طبیعت نمی توانیم تقابل بینیم، به عبارت دیگر باید بین تبعات و تقابل ! تمایزی مبتنی بر وجود دشمن انسانی و تعمد و آگاهی قائل شویم ! به معنای دیگر در مخاطرات طبیعی قطعاً طبیعت را با بهره برداری ها اجتناب ناپذیر و از روی عدم آگاهی عریان کرده ایم و پوشش گیاهی آن را از بین برده ایم و نعمت تبدیل به نقمت شد و زخم های عمیق آن ترمیم نشدند، اما در مخاطرات غیر طبیعی دشمن انسانی مقصر و مجرم و توجیه غیر موجه داریم و در هر حال در تشریح وضعیت و نسبت دادن در عاملیت ریزگرد باید دقت داشته باشیم.

محیط زیست دو سویه تحت فشار استمرار حیات جامعه انسانی است؛ از سویی با بهره برداری مازاد بر توان اکولوژیک پوشش گیاهی تخریب و طبیعت عریان می شود و از سوی دیگر در نتیجهِ مصرف سوخت های فسیلی و تولید گازهای گلخانه ای و ناتوانی در بهره برداری از انرژی های پاک، به مخاطره می افتد.

در روز جهانی محیط زیست باید اذعان کنیم، حفظ محیط زیست منوط به بهبود معیشت و کاهش وابستگی جامعه انسانی به طبیعت است، به هر میزانی که جامعه انسانی با بهبود معیشت مواجه می شود، طبیعت فرصت باز توانی و احیای پوشش گیاهی بیشتری خواهد داشت، اما مادامیکه دولت مردان به توانمندسازی جوامع محلی اهمیت ندهند و جامعه انسانی نتواند متحول شود و سازوکارهای تنوع بهره برداری از منابع طبیعی تجدیدپذیر را فراگیر تعریف کند، تا بهره برداری ها متناسب با حدتوان اکولوژیک مدیریت شود، طبیعت عریانی خواهند داشت و حفظ محیط زیست  در چنان شرایطی به امر محالی مبدل می شود.

حفظ محیط زیست یک مسئولیت اجتماعی است، روز جهانی محیط زیست گرامی باد.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.