آمار بازدیدکنندگان سایت

02386776
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
254
2794
3048
17505
38308
2386776

آی‌پی شما: 18.232.188.89
امروز: ساعت

سنگ های بر پای لنگ

اگر پای مدیریت جنگل حتی در پیشگیری و اطفای حریق لنگ می زند، علتش عدم سرمایه گذاری و اختصاص بودجه لازم و...

 

سنگ های بر پای لنگ

 

اگر پای مدیریت جنگل حتی در پیشگیری و اطفای حریق لنگ می زند، علتش عدم سرمایه گذاری و اختصاص بودجه لازم و کافی به موقع دولت بر اساس قانون و هدفگذاری های مرتبط در جنگل های کشور است، اما سرمایه گذاری را نیز نباید با پول پاشیدن اشتباه گرفت.

بی تردید پیشگیری با اهمیت است و یکی از چهار عملیات « پیشگیری - کشف و شناسایی - عملیات اطفاء حریق - عملیات بازسازی و احیای عرصه» و مبحث مهمی در مدیریت حمایت از جنگل است. اما اگر به مدیریت پایدار جنگل ها باورداریم باید رویکرد اجتماع محور در تصمیم سازی و تصمیم گیری داشته باشیم، از حیث مطالبات اجتماعی ؛

- اگر به یکی از نکات ضعف در مدیریت کلان اداری تمرکز کنیم به بودجه محوری می رسیم، یعنی هر دستگاهی که بیشترین حجم بودجه را داشته باشد، مهمترین دستگاه اجرایی در بین هیات دولت و بین مردم و افکار عمومی مطرح و محسوب می شود و دلیلش عمرتا حجم عملیات و تولید خدمت نیست، دور ریز بودجه و سود مدیریت در هزینه است که مگسان دور شیرینی زیادی را جمع می کند.

- اگر به یکی از نقاط ضعف در عرصه های طبیعی تمرکز کنیم به دور دست بودن جنگل ها و مراتع کوهستانی و عدم سرمایه گذاری خواهیم رسید که از روی غفلت و فراموشی در آنجا اقدام عمرانی انجام نشد.

همچنانکه نباید گفت به عملیات هوایی برای اطفاء حریق نیازی نیست، نباید گفت اساسا به این محلول دانش بنیان به عنوان آتش بر نیز نیازی نیست. اما قطعا باید گفت چرا باید شرکت خدمات هوایی ویژه وزارت، که الحاقش چند بار مورد بررسی قرار گرفته است، مجدداً برای الحاق مورد بررسی قرار گیرد و یا سازمان در قالب برنامه حمایت از جنگل های کشور متحمل هزینه خرید محلول مناسب شود و هرساله برای پیشگیری از توسعه حریق، حجم سنگین عملیات اجرایی را پیش بینی و اجرا و نظارت کند.

 در حالیکه به زعم افکار عمومی علت لنگیدن سازمان در مدیریت اطفاء حریق جنگل ها و مراتع، بودجه لازم و کافی است. چرا بار را سنگین تر می کند تا هرگز قابل جابجا کردن نباشد !

چرا مقامات کشور بر راه ساده کاهش حجم مواد قابل اشتعال از مثلث حریق که به هر شکل، منجر به درآمد و حضور بهره بردار برای هر گونه تمهیدات، تمرکز ندارند، که هزینه حداقلی دارد و البته بی هیچ نیازی به دیگر دستگاه های برون سازمانی می تواند به اجرا گذاشته و تحت نظارت سیستمیک قرار گیرد ؟

چرا مقامات کشور مسئله ساده جنگل تا این حد در مقطع زمانی حساس تحریم و بحران اقتصادی به مسئله پیچیده تبدیل و جنگل دوستان را می پیچانند ؟.

نمی دانم محلول قبلا کشف شد و یا بعد این حریق !

اما پس از اتفاقات حریق خرداد ماه در ناحیه رویشی زاکرس، می خواهند روی دوش سازمان دو کوله میان بار سنگین اضافه می کنند، در حالیکه مدیریت جنگل با بار کجِ موسوم به استراحت جنگل، با پای لنگی زیر بارهای سنگین انجام تکالیف قانونی مانده است.

سازمان اگر حتی یک ریال بودجه داشته باشد، باید برای آموزش و سپس تجهیز هزینه کند. آموزش کارکنان و افزایش توان عملیاتی آنه و آموزش و تجهیز و افزایش توان همیاران منابع طبیعی را توامان دنبال کند و از طرح ها و برنامه های هزینه بر جدید غیر قابل درآمد زایی فاصله بگیرد.

مقامات کشور و سازمان باید مدیریت مثلث حریق را بیاموزند و آموزش دهند، تا جنگل دوستان از حادثه حریق در جنگل ملتهب نشوند و جنگل ها نیز آسیب جدی نبینند. مادامیکه انسان از روی وابستگی معیشتگی فعالِ ما یشاء در جنگل و جامعه است،  آتش زیر خاکستر نیز همیشه به عنوان یک تهدید در جنگل وجود دارد.

پای مدیریت جنگل می لنگد، لطفا به این پای لنگ سنگ نزنید.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 24 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم