آمار بازدیدکنندگان سایت

02340677
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
192
1046
10948
9714
34798
2340677

آی‌پی شما: 18.207.254.88
امروز: ساعت

نقش جنگل ها در جذب گاز کربنیک با اهمیت تر از تولید اکسیژن است.

گفته می شود بعد از شیوع کرونا، بزرگترین حفره ثبت شده روی لایه ازون بسته شد. لایه ازون یک سپر

 

نقش جنگل ها در جذب گاز کربنیک با اهمیت تر از تولید اکسیژن است.

گفته می شود بعد از شیوع کرونا، بزرگترین حفره ثبت شده روی لایه ازون بسته شد. لایه ازون یک سپر دفاعی در ساختار جو زمین است که بیشتر اشعه‌های فرابنفش خورشید را به خود جذب می‌کند. گازهای گلخانه ای منشأ پارگی لایه ازون هستند.

ترمیم لایه ازون به شکل حیرت آوری ناشی از رکود فعالیت های اقتصادی نسل بشری است، این واقعه راه چاره کنترل گازهای گلخانه ای نیست، هر چند چنین نتیجه ای امید بخش تصور شود. درختان و سایر پوشش گیاهی یکی از توانمندترین عناصر کنترل کننده گازهای گلخانه ای هستند و نسل بشری فکر می کند با قطع نکردن درختان به فرایند جذب و کنترل کمک کرده است، در حالیکه بسیاری از پایه ها از گونه های مختلف که به سن دیرزیستی فیزیولوژیک می رسند، بتدریج قدرت جذب گاز کربنیک را از دست می دهند، بدین ترتیب که به توان تجدیدپذیری جنگل ها باور داریم، باید به فرایند تجدیدپذیری جنگل ها کمک کنیم و به پایه های جوان دارای آینده، فرصت بیشتری در توده طبیعی بدهیم !

مولفه های اصلی ضریب رشد توده های طبیعی، میزان طول و قطر تاج و مخصوصا رویه زمینی است که می تواند بیانگر موجودی حجم زیست توده باشد.

تنوع زیستی گیاهی و جانوری در حیات وحش به شکل خارق العاده ای وابسته به میزان وجود غذا در محیط طبیعی است. دانشمندان نمودار جمعیت هر یک از جانوران در محیط طبیعی را در چهار مرحله «تهیه - شروع - اوج - سقوط» توصیف می کنند. در شرایط عادی جمعیت هر موجود زنده را در مرحله تهیه قرار می دهند و با افزایش وجود غذا، شرایط به سمت مرحله شروع مهیا می شود، به نحویکه اگر غذا کماکان قابل تامین باشد، شرایط اوج مهیا می شود و این شرایط تا جایی ادامه می یابد که غذا به حد کافی وجود داشته باشد و به محض کاهش میزان غذا، مرحله سقوط نمایان می شود.

تنوع زیستی گیاهی و جانوری در حیات وحش به شکل خارق العاده ای وابسته به میزان وجود غذا در محیط طبیعی است. دانشمندان نمودار جمعیت هر یک از جانوران در محیط طبیعی را در چهار مرحله «تهیه - شروع - اوج - سقوط» توصیف می کنند. در شرایط عادی جمعیت هر موجود زنده را در مرحله تهیه قرار می دهند و با افزایش وجود غذا، شرایط به سمت مرحله شروع مهیا می شود، به نحویکه اگر غذا کماکان قابل تامین باشد، شرایط اوج مهیا می شود و این شرایط تا جایی ادامه می یابد که غذا به حد کافی وجود داشته باشد و به محض کاهش میزان غذا، مرحله سقوط نمایان می شود.

پژوهشگران دریافتند که حتی گیاهان تابع چنین شرایطی هستند ! یعنی با افزایش میزان گاز کربنیک، میزان جذب آنها نیز افزایش یافته است !
این یک واقعیت است که گیاهان تنها تولید کننده روی کره زمین برای سایر جانداران محسوب می شوند. یعنی منشا تامین و استقرار زنجیره غذایی هستند. گیاهان قادرند به صورت ایروپونیک و هیدروپونیک و آگروپونیک رشد کنند، اما متابولیسم خارق العاده دارند که طی آن از طریق ریشه ها ،عناصر آلی و معدنی خاک را جذب می کنند و از طریق برگ ها گاز کربنیک هوا را جذب می کنند و در متابولیسم خود غذا برای رشد و نمو می سازند و اندام های آنها به شکل خارق العاده ای ترسیب کننده کربن است و آزاد کننده اکسیژن !

متاسفانه همه از ته قیف به مسئله نگاه می کنند و ارزش آنچه که در سر قیف قرار می گیرد توجه نمی کند ! نسل انسانی به طرق مختلف برای ادامه حیات خود، افزایش گاز کربنیک را یک معضل می بیند ! گیاهان رافع مشکلات و معضلات حیات انسان سر در گم در چگونگی حل مسئله تولید و کنترل گازهای گلخانه ای ناشی از انجام فعالیت های مختلف اقتصادی هستند.

در مورد نقش جنگل ها باید کمی درست تر بنویسیم هر هکتار جنگل قادر است سالیانه ۸ تن گاز کربنیک جذب و ۲ تن اکسیژن تولید کند، بنابراین باید جنگل ها را انبار زنده و پویای کربن بر روی کره زمین تلقی نمود و مصرف چوب در زندگی نسل بشری را انبارهای کوچکی پنداشت که هرچه به تعداد آن اضافه شود، شرایط کنترل گاز کربنیک جو بهینه تر می شود.

مبارک است روز معلم که بدین شکل نیز گرامی پنداشته شود، که چوب گهواره رشد و نمو من، ترکه ای در دست معلمم و نیمکت چوبی و تخته سیاه کلاسم و عصای دست معلمم و لحد ما معلم و شاگرد در فرایند زندگی ما نقش برچسته ای داشت و دارد !
به راستی چرا انسان به تولید اکسیژن درختان اهمیت می دهد، اما به میزان جذب گاز کربنیک درختان کم توجه است ؟

 چرا انسان به نقش درختان جوان و شادابیکه در میزان حداکثری توان جذب گاز کربنیک در توده های طبیعی توجه ندارند و به نظر جنگلداران  اهمیت نمی دهد ؟

چرا انسان به درختان پیرِ توده های مسن با پوشش تاجی بسیار ضعیف که توان جذب گازکرنیک را از دست داده اند و نیازمند بازسازی هستند اهمیت نمی دهد ؟

چرا انسان برای اینکه نقش تاریخی جنگل ها را با اهمیت بداند ! در مدیریت باورهای علمی را کنار گذاشته و ایده پردازی می کند و حفظ جنگل های اولیه را با نوسازی و اصلاح ساختار جنگل مسن مشتبه کرده است، گویا انسان یادش رفته است که نمی تواند با فخر فروشی تاریخ زندگی کند، بلکه برای زندگی باید برای ساختن زمان حال و آینده تلاش کند.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 18 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم