دولت باید گلیم جنگل را از آب بیرون بکشد !

بیش از سه سال است گلیم جنگل افتاد توی آب ! ما انسان ها معنای حمایت را نمی دانیم ! در حالیکه می دانیم

 

دولت باید گلیم جنگل را از آب بیرون بکشد !

 

 

بیش از سه سال است گلیم جنگل افتاد توی آب ! ما انسان ها معنای حمایت را نمی دانیم ! در حالیکه می دانیم جنگل برای بیرون کشیدن گلیم خودش دست و پایی ندارد ! این شرایط بدی است که دولت هم خود می داند بیشتر تابع امید است و از این روی خیلی نباید روی حرفش حساب باز کرد !

دولت باید کمی تدبیر کند و جنگل را از این شرایط بد نجات دهد ! وقتی حفاظت از جان انسان ها با اهمیت است و نسل انسانی درگیر یک بیماری فراگیر شده است و بیش از ۱۵۰ کشور درگیر این بیماری هستند،  بنابراین حفاظت از جنگل کلا فراموش و یا به یک مسئله دسته چندمی تبدیل شده است.

آقای شفیعی مطهر در پایگاه خبری تخلیلی سرمایه نیوز در مورد «ثروت ملی ما و ژاپن» نوشتند؛

«« مرحوم نوربخش رئیس کل اسبق بانک مرکزی ایران نقل کردند. زمانی همتای ژاپنی من برای دیدار و مذاکره به ایران آمده بود، او را به بازدید موزه ملی و جواهرات سلطنتی بردم و به ایشان گفتم : این جواهرات و طلاها پشتوانۀ پول کشور ماست  .

پس از مدّتی وقتی من از ژاپن دیدار داشتم،  اظهار علاقه کردم که از ذخائر ارزشمند و پشتوانۀ اقتصادی ژاپن بازدید کنم. ایشان مرا به یک ساختمان و برج بلند برد. به ایشان گفتم : معمولا ذخائر پولی و جواهرات را در نقاط بلند یک برج نمی گذارند. اما ایشان بدون توضیحی در طبقه آخر برج چند نفر پیر مرد را به من نشان داد و گفت :

اینها ذخائر ارزشمند و پشتوانۀ اقتصاد ما هستند  !یعنی نیروی انسانی متخصص بالاترین ثروت و سرمایۀ ملی ما محسوب می شود .

اینجا بود که این ارقام در ذهنم تداعی شد که تولید ناخالص ژاپن در سال ۱۹۵۱ میلادی یک سوم بریتانیا و یک بیستم امریکا بود. در سال ۱۹۹۲ این نسبت ها به ۳ برابر بریتانیا و نزدیک به دو سوم آمریکا رسید. تا سال ۱۹۸۷ ژاپنی ها فقط ۴ جایزه نوبل در علوم گرفته بودند. حال آنکه در امریکا این رقم به ۱۴۲رسیده بود. در ۱۹۹۲ ژاپن از نظر نسبت دانشمندان و مهندسان با صلاحیت در راس کشورهای جهان قرار داشت.(حدود ۶۰ هزار نفر در یک میلیون) تقریبا ۸۰۰ هزار نفر ژاپنی در حوزۀ تحقیق و توسعه کار می کردند که بیش از مجموع این افراد در بریتانیا، فرانسه و آلمان بود»»

 

جنگل منابع ملی است اما مدیریتی با شرایط بسیار میلی را تجربه می کند ! مباحث مبتلا به جنگل ها مخصوصا طرح های جنگلداری حتی در بین گروه های عالی رتبه فضای مجازی، هنوز ابتدایی و درگیر بُرد و دامنه تعاریف و واژگان است. از یک طرف در عین سطحی نگری می گویند؛

طرح های جنگلداری با الگویی از کشورهای اروپایی با شیوه های کلاسیک، سنتی بود و مجریان طرح مخرب و اجرا سنتی و حتی نظارت و ارزیابی کمی کیفی و یا پایش دوره ای نیز سنتی بود و سازمان با وصف اینکه از پیشنهادات نو استقبال می کرد، اما هیچ یک از پیشنهادات را به اجرا نگذاشت، از طرف در واژه های جدیدی را در نظرات خود به کار می برند که نه در علم جنگلداری کشورهای اروپایی اصالت دارد و نه در جنگلداری ایران !

نمی دانم با این به عاریه گرفتن ها از تعاریف و واژگان بیگانه در بحث های تخصصی دانشگاه ها و تحقیقات و یا حتی متولی جنگل ها، چگونه می خواهند به داد جنگل ها برسند ! شاید جنگل ها در شرایط خوبی هستند و همه عوامل تخریب جنگل ها تحت کنترلند ! و فقط بنده در اشتباه محضم و شرایط را بد می بینم !

انتظار می رود دولت من بعد در مورد اجرای استراحت جنگل امید ندهد، بلکه از روی تدبیر کاری بکند !

در حالیکه دنیا در سال آینده با تبعات سنگین اقتصادی ناشی از شیوع این ویروس مواجه است، نگویید بیکاری وابستگان معیشتی جنگل و مشاغل مرتبط با حمل و نقل صنایع چوب کم اهمیت است، در شمال کشور عبارت وشنی بهار از دهه سوم فروردین شروع و تا نیمه خرداد ادامه می یابد گفته می شود

«حداقل یکصد نوع کسب و کار، دو میلیون کارگاه کوچک و بزرگ، هشت میلیون شغل رسمی با کاهش شدید سطح فعالیت، تعطیلی و بیکاری مطلق مواجه هستند» دولت بهتر از ما این شرایط را می داند که بخش خدمات شاهد بیشترین میزان خسارت و بیکاری خواهد بود.

دولت بداند ! گلیم جنگل توی آبه و زیر جنگل خیسِ خیسه !  این وظیفه دولت است که  گلیم جنگل را از آب بیرون بکشد !