آمار بازدیدکنندگان سایت

02508240
امروز
دیروز
هفته جاری
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
1090
1152
2242
26911
57505
2508240

آی‌پی شما: 34.234.223.162
امروز: ساعت

امیدها و یاس ها در جنگل داری

نگهداری جنگل برای جنگل داران کارسخت و سنگینی بود ! اما برای برخی ملموس نبود و چنین درکی نداشتند

 

امیدها و یاس ها در جنگل داری

نگهداری جنگل برای جنگل داران کارسخت و سنگینی بود ! اما برای برخی ملموس نبود و چنین درکی نداشتند !. جنگلداری علمی عملی در دو دهه اخیر متهم به بهره برداری تجاری شد، در حالیکه بیش از هر چیز به دلیل دست به دست شدن تشکیلات و مداخلات موازی و بی توجهی وزارت جهاد کشاورزی با ضعف نظارتی مواجه شد و باید با بازگشتی به اقتدار اولیه و جایگاه مناسب خود، با تحول مواجه می شد. جنگل داری با وصف تجربه موفق و مکرر تغییر در روش یا تغییر در شیوه اجرایی، به فرصت مناسب پذیرش تهیه و تصویب طرح های جنگلداری غیر تجاری نیاز داشت، در حالیکه اعطائ این فرصت به جنگلداران دریغ شد.

اگر معاون پارلمانی دولت یازدهم که معتقد به تنفس جنگل بود و در حین بازدید از جنگل و پس از ان به لزوم ادامه بهره برداری غیرتجاری اعلام نظر کرد، اما ایده مندان تنفس جنگل مخصوصاً معاون سازمان محیط زیست برای خود ماموریت توقف بهره برداری مطلق و تعطیلی طرح های جنگلداری تعیین کرده بودند و به این حد انفعال راضی نبودند و همه اهتمامشان را به کار گرفتند و در سال ۹۵ موفق به اجرای ایده خود شدند !

ولی آنها نمی دانستند که باید برای خانه همسایه جنگل چراغی آرزو کنند، تا شاید حوالی جنگل ایده آلشان روشن تر شود. پس از اجرای دستور توقف بهره برداری مجاز از طرح های جنگل داری، بزرگترین صدمات مالی به جنگل نشینان تحمیل یعنی چراغ خانه آنها خاموش شد و مشاغل مختلف مستقیم و غیر مستقیم ناشی از تبادل مالی ۷۰۰ میلیارد تومانی حسابداری نیمه تعهدی را از دست دادند و برخی از آنها مجبور شدند در مجاری غیر مجاز برخی درآمدهای خود را حفظ کنند !

اکنون پس از گذشت نزدیک به چهار سال نه موفق به ارائه طرح جایگزین شده اند، نه امکان دریافت بودجه کافی برای نگهداری طرح های جنگل داری تعطیل شده دارند، آنها حتی در تامین و پرداخت حقوق کارکنان طرح ها وامانده اند و یا حتی با مدیریت فشل شده ای قادر به اجرای دستور وزیر در نشانه گذاری درختان شکسته افتاده و صدور اجازه قطع برای درختان نشانه گذاری شده برای پرداخت حقوق کارکنان طرح نشدند !‌

تنها راه پیش رو از سال آتی اجرای برنامه جنگلداری بدون نیاز به اعتبار دولتی است.

قاچاق و عوامل تخریب جنگل با فروپاشی نظام نظارتی جنگل داری، مواجه با تشدید شد و وابستگی ذینفعان جنگل به نحو غیر قابل باوری افزایش یافت ! مجموع بهره برداری ها از جنگل ها مضاعف شد و جنگل ها در حسرت استراحت مرد و دولت امیدهای واهی داد و ایده مندان مایوس از دولت و مجلس !

اولین درس در سیاست جنگل این است که جامعه انسانی درک کند، اگر بقاء جنگل ها برای او با اهمیت است، باید نیازهای تجدیدپذیری جنگل را بر هر گونه نیاز افراد جامعه اولویت دهد و خط قرمزی بین جوامع جنگلی و جامعه انسانی تعیین و مدیریت جنگل را بر اساس سیاست و اقتصاد جنگل اجرا کند.

ملت نباید امید خود را از دست بدهد، حتی اگر به دولتی با عنوان تدبیر و امید رای داد باشد. چه انتظاری است در حالیکه دولت در انتخاب وزرا و معاونین وزرا تدبیر به خرج نداد تا اقداماتش مدیریتی مدبرانه و امید بخش برای مردم در پی داشته باشد.

نظر خود را اضافه نمایید

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما بعد از تایید مدیریت در سایت منتشر خواهد شد
  • هیچ نظری یافت نشد.

كاربران آنلاين

ما 19 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم