بادکنک زراعت چوب !

بیش از حد به بادکنک ترکیده توسعه زراعت چوب باد نکنید، قطعا می ترکد و حسرت به دل می مانید !

بادکنک زراعت چوب !

بیش از حد به بادکنک ترکیده توسعه زراعت چوب باد نکنید، قطعا می ترکد و حسرت به دل می مانید !

در کانال مجمع فعالان اقتصادی آمده است؛ مسئولان دولتی می گویند سالانه ۱۲ هزار درخت برای تهیه قبوض کاغذی قطع می‌شود و مصمم هستند بطور قطع از ابتدای مهرماه از ارسال قبوض کاغذی خودداری و همه قبوض از طریق پیامک اطلاع رسانی شود.

اولا قرار دادن تعداد درخت به عنوان مبنای محاسبه حجم مورد نیاز خمیر کاغذ، اشتباه است و آنها باید مقدار حجمی و یا تناژ مورد نیاز را اعلام کنند. دوماً با توجه به توقف بهره برداری از طرح های جنگلداری، اگر از اطلاعات زراعت چوب با گونه صنوبر «یعنی ۲۵۰۰ اصله درخت در سن برداشت ۱۰ سال» استفاده کنیم ! می توانیم به این مسئولان دولتی بگوییم ! ۱۲۰۰۰ اصله درخت را می شود در ۵ هکتار کاشت و قطع کرد، یعنی اگر این مسئول دولتی به همراه همتای خود در وزارت جهاد کشاورزی، برنامه اجرایی زراعت چوب بنویسد به ۵۰ هکتار زمین برای زراعت چوب نیاز دارد و نگرانی خود را رفع می کند و مردم را به غلط و بر خلاف قانون تهدید نمی کند.

« ۳۰ میلیون مشترک از ۳۶ میلیون مشترک، اطلاعات شناسه قبض و تلفن همراه خود را در سامانه‌ ثبت کرده‌اند و شش میلیون مشترک باقیمانده اگر تا ۱۰ تا ۱۵ روز آینده اطلاعات خود را ثبت نکنند قبضی برای آنها صادر نخواهد شد و بدهکار محسوب می شوند.»

همین نوع پرت و پلا گفتن ها به اقتصاد ملی آسیب جدی زد ! مسئولی دیگر همین نوع پرت و پلا را مکرر می گفت که استقرار کارخانه های صنایع چوب در شمال کشور غلط بود ! نمی دانم چه خواند و کجا ! اما او نه از آمایش سرزمین چیزی می داند و نه از برنامه و بودجه و اقتصاد یک فعالیت ! 

اما مسئول دیگری که در جای دیگر گفت ؛ « توسعه زراعت چوب کشور می‌تواند علاوه بر تامین نیازهای داخلی صنایع و کارخانجات چوبی از تخریب جنگل‌ها نیز به شدت جلوگیری نماید.»

ایشان هم بدند زراعت چوب هر چه قدر گسترش یابد، هیچ تاثیری در جلوگیری از تخریب جنگل‌ها ندارد. زیرا چوب حاصل از زراعت چوبش نه زغال می شود و نه کاربردی در صنایع مبلمان کشور دارد !

همه ی آنچه که خواب از چشم جنگل بانان پر تلاش می گیرد و در فضای مجازی به تخطئه خدمات جنگلبانی منتهی می شود و گفته می شود قاچاق چوب و ذغال ! و بر خلاف قانون در جنگل های کشور تهیه و تبدیل و حمل می شود، حداکثر ۱۰۰ هزار مترمکعب چوب و ۲۰۰ هزار تن ذغال جنگلی است که زراعت چوب هرگز قادر به تامین آن در نظام بهره برداری سنتی نیست.

زراعت چوب در کجا گسترش یابد ؟

در زمین زراعی آبی که به شدت تحت تغییر کاربریست !

در اراضی دیم که پتانسیل تولید و صرفه اقتصادی ندارد !

در فضای سبز شهری که زراعت چوب را مشتبه کرده و بشدت تحت تاثیر محدودیت قطع درخت قرار دارد !

بادکنک زراعت چوب با تخریب برنامه مدونش قبلا ترکید ! به مجوز کارخانه های صنایع چوب جدیدالاحداث تامل و توجه کنید، مواد خام آنها باید از طریق واردات تامین شود. اگر از سیاست و اقتصاد چیزی می دانستیم، در شرایط تحریم به سمت صدور پروانه کارخانه هاییکه امکان تامین ماده خام مورد نیاز در کشور ندارد، نمی رفتیم و آزمون خطا نمی کردیم تا معنای وابستگی بفهمیم !